Featured post

யோகவாசிஷ்டம் என்ற மஹாராமாயணம் 104

யோகவாசிஷ்டம் என்ற மஹாராமாயணம் 104
தினமொரு சுலோகம்
நாள் 104
தேவேந்திரனின் கவலை

ஸதி தர்மிணீ தர்மா ஹி ஸம்பவந்தீஹ நாஸதி

சரீரம் வித்தியதே யஸ்ய தஸ்ய தத்கில த்ரிப்தந்தி!
सति धर्मिणी धर्मा हि सम्भवन्तिह नासति
शरीरम् विद्ध्यते यस्य तस्य तत्किल त्रिप्तअति!

” இருப்பு (அஸ்தித்வம்)உள்ளவர்களுக்கும் மட்டும். தான்,அனுபவங்கள் உண்டாகும்.சரீரமே இல்லாத அசத்துக்கு எப்படி திருப்தியுண்டாகும்?”

தேவேந்திரன் கேட்டுக்கொண்டதிற்கிணங்க நாரதர் கார்கடியின் கதையை விவரமாகச் சொன்னார்:
“இந்த வெறுக்கத்தக்க ஜன்மம் அரக்கி கார்கடி உயிருள்ள ஊசியாக மாறியிருந்தாள்.பாபிகளின் உடலை ஊசி போல் குத் தி துளைத்து அவர்களது நாடி நரம்புகளையும், இரத்தத்தையும் மாசுள்ளதாக்கிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் காற்றினால் மனிதர்களின உடல்களில் நுழைந்து தாங்கமுடியாத வேதனையை உள்வாங்கிக்கொண்ட கொண்டிருந்தாள். தூய்மையற்ற உடல்களில்த் தான் அவள் இவ்வாறு நுழைந்து வேதனை உளவாக்கி வந்தாள். கழுகு போன்ற ஈன ஜன்மங்களின உடல்களில்க் கூட நுழைந்து அவற்றின் மாமிசத்தை உண்டு மகிழ்நதாள். மிகுந்த தவ வலிமையின் காரணமாக அவளால் இரையாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஜீவிகளின் உடலிலும் உள்ளத்திலும் நுழைந்து அவர்களை தாக்கினாள். அவ்வாறு நுழைவது மூலம் அவர்களது செயல்களிலும் அவள் பங்காளியானாள். காற்றுப் போல் ஸூக்‌ஷமமான சரீரமுடையவளும் கண்ணுக்குத்் தென்படாதவளாகவும் இருக்கிறவளுக்கு என்ன தான் செய்ய இயலாது? ஆனால் அவளது மாசு படிந்து வாசனைகளின் காரணம் அவளுக்கு சிலரிடம் அதிக பிரியமும்,மற்று சிலரை பிடிக்காமலும் போனது.
காலப் போக்கில் அவளின் மனதிலும் மாற்றம் உண்டாயிற்று. அவளுக்கு தனது வாழ்வின் அர்தத்தமின்மை புரிய ஆரம்பித்தது.
அவள் ஒரு கழுகின் மேல் ஏறி இமயமலையின் உச்சியை அடைந்தாள். முதலில் கூறியது போல் கடும். தவம் அனுஷ்டித்தாள்.அந்த தவம் தொடர்கிறது. அல்லையோ , தேவ ராஜன்,அவள் தவத்தை முடக்கவில்லையென்றால் உலகம் அழிந்து விடும் தாங்கள் தான் ஏதாவது செய்ய வேண்டும்.” இவ்வாறு நாரதன் கேட்டுக்கொள்ளும் கொண்டார்.
வஸிஷ்டர் தொடர்நதார்;’இதைக் கேட்ட இந்திரன் கார்கடி தவம் செய்யும் இடத்தை துல்லியமாக கண்டுபிடிப்பதற்காக வாயு தேவனை அனுப்பினான். அங்கும் இங்கும் அலைந்து திரிந்து விட்டு கடைசியாக வாயு தேவன் இமய மலைக்கு வந்து சேர்ந்தான்

Athmopdesa Sathakam 31

ആത്മോപദേശ ശതകം 31

ஆத்மோபதேச சதகம் 31

അനുഭവമാദിയിലൊന്നിരിക്കിലല്ലാ

തനുമിതിയില്ലിതു മുന്നമക്ഷിയേലേ

അനുഭവിയാതതുകൊണ്ടു ധര്മിയുണ്ടെ

ന്നനുമതിയാലറിവിലറിഞ്ഞേടണം

अनुभवमादियिलॊन्निरिक्किलल्ला
तनुमितियिल्लितु मुन्नमक्षियेले
अनुभवियाततुकॊण्टु धर्मियुण्टॆ
न्ननुमतियालऱिविलऱिञ्ञेटणं

அனுப⁴வமாதி³யிலொன்னிரிக்கிலல்லா
தனுமிதியில்லிது முன்னமக்ஷியேலே
அனுப⁴வியாததுகொண்டு த⁴ர்மியுண்டெ
ந்னநுமதியாலறிவிலறிஞ்ஞேடணம்

അനുഭവമാദിയിലൊന്നിരിക്കിലല്ലാ

Experiences is based on past occurance. Unless one has experienced in the past he would not know what it is when ge encounters for the first time. Unless one has tasted sugar earlier, he would not know it is sweet. If one says I have seen whale the listener if had seen a whale earlier would ask what it is. If he had seen earlier he would ask ,’ where , how big’ and similar questions. All sensual experiences are based on past experiences.

തനുമിതിയില്ലിതു

With no past experiences one cannot guess the nature, shape of anything. Thuriya state is a once for all state. One who has reached that state cannot or would not go back to jagrat or swapna state. It means that one who is in Jagrat, swapna or sushupti state cannot know the Thuriya state.

മുന്നമക്ഷിയേലേ അനുഭവിയാതതുകൊണ്ടു

Beforehand one cannot have experienced the Turia State.All human experiences are through the karmenthriya’ and Gnanenthriyas. Gurudevan uses the word ‘ akshi’ meaning eyes which is representative of karmenthriya’.

ധര്മിയുണ്ടെ ന്നനുമതിയാലറിവിലറിഞ്ഞേടണം

But Sharma’s or Guna viseshas- characteristics like shape, colour, fragrance etc are Guna viseshas of a flower. But flower does not experience these Guna viseshas. These are dharmas of flower. Flower is the Dharmi. Similarly the Athma is Dharmi and all our Gunas or worldly experiences are dharmas. Without the flower the fragrance cannot be experienced. Therefore we should know with certainty that there is A Dharmi – that is Athma. This could be only by assumption. But it is true.

Vidura Niti 23

വിദുര നീതി 23

விதுர நீதி 23

പ്രവൃത്ത വാക് ചിത്രകഥ ഊഹവാൻ പ്രതിഭാനവൻ

ആശ്രുഗ്രന്ഥസൃ വക്താ ച സ വൈ പണ്ഡിത ഉച്യതേ

प्रवृत्त वाक् चित्रकथ ऊहवान् प्रतिभानवन्
आश्रुग्रन्थसृ वक्ता च स वै पण्डित उच्यते

ப்ரவ்ருʼத்த வாக் சித்ரகத² ஊஹவான் ப்ரதிபா⁴னவன்
ஆஶ்ருக்³ரந்த²ஸ்ருʼ வக்தா ச ஸ வை பண்டி³த உச்யதே

Learned is one who can speak with certainty and on different subjects.

Learned is the one who can guess the outcome of any action.

Learned is the one who is illustrious.

Learned is the one who can explain any scripture.

In short Learned is one omniscient. Learned is the one who would not err under any circumstances. Such a person would not lose sleep.

Vidura asks Dritharashtra without putting the question in so many words, was he such a person.

யோகவாஸிஷ்டம் என்ற மஹாராமாயணம் 565

தினமொரு சுலோகம்

நாள் 565

பிரளயத்திற்கு பின் விசுவ சிருஷ்டி
ஶைலேந்த்³ராபேக்ஷ்யயா ஸூக்ஷ்மா யதே²மே த்ரஸரேணவ:
ததா² ஸூக்ஷ்மதரம்ʼ ஸ்தூ²லம்ʼ ப்³ரஹ்மாண்ட³ம்ʼ யத³பேக்ஷயா (6.2/73/9)



शैलेन्द्रापेक्ष्यया सूक्ष्मा यथेमे त्रसरेणव:

तथा सूक्ष्मतरं स्थूलं ब्रह्माण्डं यदपेक्षया (6.2/73/9)



இராமன் சொன்னான்:” பகவன், தாங்கள் இது வரை சொன்ன விஷயங்கள் எல்லாம் எனக்குத் தெளிவாக புரிந்து விட்டது என்றாலும் , தங்களின் அமுதுக்குச் சமானமான பேச்சில் இன்னும் போதும் என்ற உணர்வு வரவில்லை.ஆகவே ‘ சிருஷ்டி’ எனும் அனுபவத்தைக் குறித்து மேலும் விளக்குவீர்களாக!”

வஸிஷ்டர் சொன்னார்:” விசுவ பிரளயத்தின்போது பொழுது அது வரை எதுவெல்லாம் இருந்ததாக காணப்பட்டனவோ, அவையெல்லாம் இல்லாதாகின்றது.பிறகு மீதமிருப்பது அழிவில்லாத ‘ அது ‘ மட்டுமே.’ அது’ விளக்கங்களுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டது.ஒரு கடுகுடன் ஒப்பிட்டு பார்க்கும் பொழுது மேரு மலை மிகவும் பெரிது தான்.ஆனால் போதத்துடன் ஒப்பிட்டு பார்த்தால், ஆகாயம் கூட கடுகு போல் தென்படும்.

 மிகவும் பெரிய மலையுடன் ஒப்பிட்டால் அணுவிலும் சிறிதான அணு சிறிது தான்.அழிவில்லாத அனந்தாவபோதத்தையும் காணப்படும் விசுவத்தையும் ஒப்பிடுவது அவ்வாறு தான்”.

விசுவ பிரளய நேரத்தில் உலகமெனும் காட்சிகள் ஒவ்வொன்றாக காணாமல் போகும் பொழுது,எல்லையில்லாத, அழிவில்லாத போதம் விசுவத்தின் ஒவ்வொரு நுண்ணிய அணுக்களைக் குறித்துமுள்ள அவபோதத்தை கவனமாக நினைவிலிருத்திக் கொண்டுள்ளது.

அது ஒரு கனவிலென்பது போல்,அசத் தானென்றாலும்,அவைகளை கண்டிருந்தது.

பிறகு தானே பிரம்மம் என்று சங்கற்பித்துக் கொண்டது.அது மட்டுமில்லை; தானே அழிவில்லாத , எல்லைகளில்லாத அவபோதம் என்று எண்ணிக் கொண்டது.போதத்தின் மிகவும் நுண்ணிய அணுவாக தன்னை கருதிக் கொண்டு, அது விஷயியாகவும், மிகவும் நுண்ணிய அணுக்களான விஷயமாகவும் நிலை கொண்டது.ஒரு மனிதன் தான் இறந்து கிடப்பதாக கனவு காண்பது போல்த் தான் இதுவும்.( இறந்து கிடப்பவனும் அவனே; அதைக் காண்பவனும் அவனே!)
போதம் தன் சுய உருவத்தை களங்கப்படுத்தாமல்,தானே விஷயியாகவும் விஷயமாகவும் கற்பனை செய்து கொள்கிறது.அந்த நொடியில் திடீரென காலம், கர்மம், வஸ்து, காண்பவன், காண்பது, காணப்படும் பொருள் எல்லாம் உருவெடுக்கின்றதென்றாலும், அது பிரிக்க முடியாததாக தொடர்கிறது.ஆனால் இவைகளை வரையறுக்கின்ற சக்திகள் அந்த நேரத்தில் உண்டாவதில்லை.
போதத்தின் துகள்கள் தான் ஒளிர்கின்ற பொழுது அங்கு ஆகாயம் காணப்படுகின்றது.அப்பொழுது காலம் தோன்றுகின்றது.அது நிகழ்கின்ற முறை கர்மமாகிறது.இருப்புள்ள அனுபவங்கள் வஸ்துக்களாகின்றன. அனுபவிப்பவன் காண்பவனாகிறான்.அனுபவம் காட்சியாகின்றது..அனுபவத்திற்கு பாத்திரமாகின்ற பொருள் காணப்படும் ‘ திருக்’ ஆகிறது. இவையெல்லாம் கனவு போல் உருவாகின்றன என்றாலும்  அவையெல்லாம் பொய்மையே!ஆகாயத்தில் காணப்படுவது ஆகாயம் மட்டும் தான்.அங்கு எந்த ஒழுங்கு முறையோ அது இல்லாத நிலையோ இல்லை.

போதத்திற்கு ஒளிர்வதற்கான வஸ்துவாக இருப்பது தேகம் தான். போதத்தை ‘ காண்பதற்கு’ உதவுவது கண்கள்.அவ்வாறு ஒவ்வொன்றாக புலன்கள் தோன்றுகின்றன.

நாம் ரூப கட்டுப்பாடுகள் இல்லாமல் போதத்தை ஒளிர்கின்ற நிலைமையை தன்மாத்ரா – தூய பூதம் என்று கூறுகிறார்கள்.அது தான் ஆகாய தத்துவம்.அது சூன்னியதையின் தத்துவம்.

போதத்தின் அணு தத்துவம் ஒளிர்விக்கின்ற ஒளிக்கதிர்கள் தான் கனப்பொருட்களாக மாற்றமடைந்து தேகமாக உருவெடுக்கின்றது. அதில் ஐம்புலன்களும் உருவாகின்றன.இவைகளையெல்லாம் உணர வைப்பது புத்தி எனும் மேதா சக்தி தான். மனோ விருத்தி அல்லது சிந்தைகள் உருவாகும் பொழுது மனதும் பிறப்பெடுக்கின்றது.அதோடு ‘ அஹம்’ வேரூன்றி விடுகிறது.

Athmopadesa Sathakam 30 By Sree Narayana Gurudevan

ആത്മോ പദേശ ശതകം 30

ஆத்மோபதேச சதகம் 30

ജഡമറിവീലറിവിന്നു ചിന്തയില്ലോ

തിടുകയുമില്ലറിവെന്നറിഞ്ഞു സർവം

വിടുകിലവൻ വിശദാന്തരംഗനായ് മേ

ലുടലിമർന്നുഴലുന്നതില്ല ന്യൂനം

जडमऱिवीलऱिविन्नु चिन्तयिल्लो
तिटुकयुमिल्लऱिवॆन्नऱिञ्ञु सर्वं
विटुकिलवन् विशदान्तरंगनाय् मे
लुटलिमर्न्नुऴलुन्नतिल्ल न्यूनं

ஜட³மறிவீலறிவின்னு சிந்தயில்லோ
திடுகயுமில்லறிவென்னறிஞ்ஞு ஸர்வம்ʼ
விடுகிலவன் விஶதா³ந்தரங்க³னாய் மே
லுடலிமர்ந்னுழலுன்னதில்ல ந்யூனம்ʼ

ജഡമറിവീല

We in the physical body does not have any ability to acquire knowledge because inanimate. Only when the ‘ Jiva chaitanya’ is present it’s faculties get activated and start functioning. When the karmenthriya’ and Gnanenthriyas function mind and intellect could acquire knowledge. But that too is only information and not knowledge.

റിവിന്നു ചിന്തയില്ലോ

തവേമഭാന്തം
അനുഭാതി സർവം തസ്യ
ഭാസാ സർവമിദം വിഭാതി

தவேமபா⁴ந்தம்ʼ
அனுபா⁴தி ஸர்வம்ʼ தஸ்ய
பா⁴ஸா ஸர்வமித³ம்ʼ விபா⁴தி

तवेमभान्तं
अनुभाति सर्वं तस्य
भासा सर्वमिदं विभाति

Mundakopanishad says that Athma is self shining. It does not acquire l from any external source. It not only shines but illuminates it’s sorroundings.

It cannot be the subject for knowing. It cannot know anythingelse. In തുറിയ state there is only one and nothing else. As such there is nothing to know.

The real knowledge once acquired stops the activities of the body . This Gnana acquired during ‘ Thuriya’ state has no thinking. It is perfect silence and consequent peace then. Tranquility in full form. No turbulence. The Athma has no mind of its own.

(ഓ)തിടുകയുമില്ലറിവ്

In Thuriya state the Atma has realized it’s true form and being inactive it cannot spread the knowledge. This means the Sathya Sakshathkaram attained by one cannot be transferred to anothe by upadesa. Each one has to try on their own for Athma Sakshathkaram.

സർവം വിടുകിലവൻ വിശദാന്തരംഗനായ്

Having known that there is nothing to know, one becomes endless. One becomes ever present. One becomes sarvavyapi. One who has attained Athma Sakshathkaram experiences the perfect happiness which cannot be explained in words. In fact who is there to tell what to whom.

If we immerse a doll made of salt in the sea to know the depth of the sea, will the doll come back to tell us the depth of the sea? The doll would dissolve in the sea water. Similarly on attaining Athma Sakshathkaram Jivathma dissolve in the Paramathma and there will be no one else.

മേലുടലിമർന്നുഴലുന്നതില്ല ന്യൂന

After attaining Athma Sakshathkaram one would not suffer from the mishaps . It is certain that he would not experience pleasures or pains. He would be free from the cycle of births and deaths. That is mukti.

Vidura Niti 22

വിദുര നീതി 22

விதுர நீதி 22

തത്ത്വജ്ഞ: സർവഭൂതാനാം യോഗജ്ഞ: സർവകർമണാം

ഉപായജ്ഞോ മനുഷ്യാണാം നര : പണ്ഡിത ഉച്യതേ

தத்த்வஜ்ஞ: ஸர்வபூ⁴தானாம்ʼ யோக³ஜ்ஞ: ஸர்வகர்மணாம்ʼ
உபாயஜ்ஞோ மனுஷ்யாணாம்ʼ நர : பண்டி³த உச்யதே

तत्त्वज्ञ: सर्वभूतानां योगज्ञ: सर्वकर्मणां
उपायज्ञो मनुष्याणां नर : पण्डित उच्यते

Learned is the one who knows the nature of all living and non- living objects in the world.

Learned is the one who knows the interconnections of one’s actions.

Learned is the one who knows the various ways and means men adopt to achieve their objectives.

In this verse emphasise the perishability of all living and non- living things in the universe. He tries to bring home the point the futility of human endeavour to acquire them. He tries to dissuade Dritharashtra from embarking up on such actions.

Further he says a Learned man would realise the results of one’s action and would not undertake the karmas which would bring in destruction.

Vidura also stresses that a Learned man would know the games people play to achieve their objectives and would not fall prey to such tricks. He is indirectly warning Dritharashtra against Duryodhana and Sakuni’s game plans.

Vidura Niti 21

விதுர நீதி 21

വിദുര നീതി 21

ന ഹൃഷ്യാത്മാനേ സമ്മാനേ നവമാനേന തപൃതേ

ഗാംഗോ ഹ്രദ ഇവാഷോഭ്യോ യ: സ പണ്ഡിത ഉച്യതേ

न हृष्यात्माने सम्माने नवमानेन तपृते
गांगो ह्रद इवाषोभ्यो य: स पण्डित उच्यते

ந ஹ்ருʼஷ்யாத்மானே ஸம்மானே நவமானேன தப்ருʼதே
கா³ங்கோ³ ஹ்ரத³ இவாஷோப்⁴யோ ய: ஸ பண்டி³த உச்யதே

Learned is the one who does not feel happy when respected,and who does not feel sad when insulted.

Who is like a calm lake near the tumultuous Ganges river is called the Learned.

One who has realised the truth, will not lose his equanimity at the external happenings. He would receive praise and insult in the same manner. Success and failure are same for him. He only can be called a Learned man or Jnani.

Athmopadesa Sathakam 29

ആത്മോപദേശ ശതകം 29

ஆத்மோபதேச சதகம். 29

മനമലർ കൊയ്തു മഹേശ പൂജ ചെയ്യും

മനുജനു മറ്റൊരു വേല ചെയ്തിടേണ്ട

വനമലർ കൊയ്തുമതല്ലയായ്കില് മായാ-

മനുവുരുവിട്ടുമിരിക്കില് മായ മാറും

மனமலர் கொய்து மஹேஶ பூஜ செய்யும்ʼ
மனுஜனு மற்றொரு வேல செய்திடேண்ட
வனமலர் கொய்துமதல்லயாய்கில் மாயா-
மனுவுருவிட்டுமிரிக்கில் மாய மாறும்ʼ

मनमलर् कॊय्तु महेश पूज चॆय्युं
मनुजनु मऱ्‌ऱॊरु वेल चॆय्तिटेण्ट
वनमलर् कॊय्तुमतल्लयाय्किल् माया-
मनुवुरुविट्टुमिरिक्किल् माय माऱुं

മനമലർ കൊയ്തു മഹേശ പൂജ ചെയ്യും

Gurudevan shows different ways to attain Athma Sakshathkaram. Individuals are of different calibre as far as Athma Sakshathkaram is concerned.

Some can resort to Gnana marga and attain Athma Sakshathkaram. They can attain ‘ Viveka’ and ‘ Varagya’.

Viveka’ means discrimination between ‘sat’ and ‘ asat’. ; ‘Asat’ are those which have a beginning and an end: which are impermanent and perishable. They generate short lived pleasures.

Once this ‘ Viveka’ is dawned this category of people would steadfastly adhere to ‘Sat’ . They would unshakeable in their faith. This is ‘ Varagya’.

Such persons could control their mind and eliminate all desires. Desires arising out of vasanas( attachments) are called by Gurudevan ‘ Vanamalar’ – flowers grown in the darkness of forests.’ Ajnana’ ( ignorance) is the root cause of all sufferings. If we could pluck these flowers once for all we would attain Athma Sathshakaram

These desires are surrundered at the feet of ‘ mahesan’. Gurudevan means by ‘mahesan’ the Paramathma.

Once desires are eliminated, one has nothing to do. He becomes part of Paramathma. Total dissolution or mukthi.

വനമലർ കൊയ്തു

If one cannot resort to Jnana marga, he can take to bhakthi marga. Bhakthi marga are of two types. One by performing certain puja karmas. They can pluck natural flowers and offer to the Paramathma.

Second method of Bhaktimarga is japa.

മനുവുരുവിട്ടുമിരിക്കില് മായ മാറും

If constantly pronounce the manthras or Paramathman’s name the maya or avidya would disappear . One would be liberated and attain Athma Sakshathkaram.