யோகவாசிஷ்டம் என்ற மஹாராமாயணம் 31

யோகவாசிஷ்டம் என்ற மஹாராமாயணம் 31

தினமொரு சுலோகம்

 

நாள் 31                       துர்முகி வருடம் வைகாசி 1 மே மாதம் 14 2016

 

முமுக்ஷு பிரகரணம்- நிர்விகல்ப சமாதி

 

கடந்த மடலில் ஜனகரின் விளக்கத்தைக் கேட்டு சுகர் நிர்விகல்ப சமாதியில் ஆழ்ந்தார் என்று கூறினோம். அப்படி ஜனகர் கூறிய விளக்கம் தான் என்ன? சற்றே பார்ப்போம்.

ஜனகரின் கூற்று:

“இந்த உலக மாயையும் ஆசையும் ஆன்மாவிலிருந்து உண்டாகி மனிதனின் மூச்சு ( உயிர் ) பிரீந்தவுடன் ஆன்மாவில் கலந்து விடும். இந்த மாயையால் எந்த வித பலனும் இல்லை. உலகம் மன விருப்பத்தின் படி மனிதனின் ஆசையின் வடிவத்தில் நடைபெறுகிறது. ஆசை நீங்கினால் உலகம் நீங்கிவிடும்.”

இதைக் கேட்ட சுகர்,” அப்படியானால் எனக்கு ஆன்மாவைப் பற்றிக் கூறுங்கள்” என்றார்.

ஜனகர் கூறினார்,” ஆன்மாவே பிரம்மமாய் பிரபஞ்சம் யாவும் பரவி ‘பிரம்மம்’ என அழைக்கப் படுகிறது. தனித்து பிரம்மம் என்று எதுவுமில்லை.”

ஜனகர் கூறியதின் பொருள், நம் உடலிலிருந்து இயங்குவது ‘ஆன்மா’.;அது பிரம்மத்தின் அம்சம்; உயிர் பிரிந்தபின் பிரம்மத்தில் கலந்து விடுகிறது. கடல் நீரை கையில் எடுத்து வைத்துக்கொள்ளும் பொழுது அது வேறு ,கடல் வேறு என்று தோன்றுகிறது. கையிலிருக்கும் நீரை கடலில் விட்டு விடுங்கள்; எல்லாமே கடல் நீர் தான்; தனித் தனியாகத் தோன்றுவது வெறும் மாயத்தோற்றமே.

ஜனகர் தொடர்ந்தார்:” நம்முடைய அறிவு ( ஞானம் ) நம் மனத்தின் சங்கற்பங்களால், வசனைகளால் கட்டப் பட்டிருக்கிறது. இதைத் தெரிந்துகொள்வது தான்  பிரம்ம ஞானம்; இது தான் ஆன்ம ஞானமும்.

பார்ப்பவன் பார்க்கும் பொருளை தனக்கு அன்னியமாக, தன்னிலிருந்து பிரித்துப் பார்க்கும் பொழுது பற்று அல்லது பற்றின்மை அதாவது வெறுப்பு உண்டாகிறது.

யாவையுமே பிரம்மம் என்ற எண்ணம் வந்து விட்டால் விருப்பு-வெறுப்புக்களுக்கு இடம் கிடையாது. இது தான் ஜீவன் முக்தி நிலை.

ஆகையால் மனதில் உண்டாகும் மாயையிலிருந்து விடுபடு..அதுவே மோக்ஷம்-முக்தி.”

இந்த வார்த்தைகளை கேட்டுத் தான் சுகர் நிர்விகல்ப சமாதி நிலைக்குச் சென்றார்.

நிர்விகல்ப சமாதி என்பது மனம் அடங்கி எண்ணங்கள் அற்ற நிலை;

திருமூலர் திருமந்திரத்தில் இவ்வாறு விளக்கியுள்ளார்

            கற்பனை யற்றுக் கனல் வழியே சென்று

            சிற்பனை எல்லாஞ் சிருட்டித்த பேரொளிப்

            பொற்பினை நாடி புனர்மதி யோடுற்றுத்

            தற்பரமாகத் தகுந்ததன் சமாதியே !

ஜீவாத்மா மனத்தின் கற்பனைகளையெல்லாம் நீக்கி அவைகளிலிருந்து விடுபட்டு,இந்த பிரபஞ்சத்தைப் படை த்த பரப் பிரம்மத்தை  நாடி மதி மண்டலத்தில் அதனுடைனேயே ஐக்கியமாகி தானே சிவனாகி நிற்றலே சமாதி.

அதாவது ஜீவாத்மாவும் பரமாத்மாவும் ஒன்றே என்று உணர்தலே சமாதி நிலை.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s