அஷ்டாவக்கிரமணிகள் 6

Ashtavakramanikal
Tuesday, 13 October 2015
அஷ்டாவக்கிரமணிகள்

மணி ஒன்று. ஓசை ஆறு
நூலின் கட்டமைப்பு
எல்லா வேதாந்த நூல்களும் குரு சிஷ்ய ஸம்வாத ரூபத்தில்த்தான் உளது.அதே பாரம்பரியத்தை தொடர்ந்து இந்த நூலும் அதே பாணியில் தான் அமைந்துள்ளது. இருந்தாலும் நிறைய வேற்றுமைகளும் உள்ளன.
இவைகளில் முக்கியமானது சிஷ்யனின் மன நிலையிலுள்ள வித்தியாசம்.
பகவத் கீதையை எடுத்துக்கொண்டால் அர்ஜுனன் சீடன். அவனது மனோ நிலை ஒரு விதமான விரக்திமுகமாகக் காணப்படுகிறது. நூலின் பின்புலமோ ஒரு பரம்பரையே உற்றார் உறவினர் எல்லோரும் இரு கட்சியாக பிரிந்து சண்டைக்குத் தயாராக நிற்கும் யுத்தக் களம். அர்ஜுனன் மனம் தளருகிறான்; வில்லையும் அம்பையும் கீழே போட்டு விட்டு நான் ஏன் யுத்தம் செய்யணும் எனறு வினா எழுப்புகிறான். அர்ஜுனன் சிறந்த வீரன்; ஆனால் பெரிய அறிவாளி யல்ல. சாதாரண மனிதன்.ஆசா பாசஙளும் விருப்பு வெறுப்புக்களும் உள்ள மனிதன்.
ந ச சக்னோம்யவஸ்தாதும் ப்ரமதீவ ச மே மன: !

நிமித்தானி ச பச்யாமி விபரீதானி கேசவா !
கேசவா, என்னால் நிற்க இயலவில்லை.மனம் சுழல்கிறது. கேடுடய சகுனஙளையும் காண்கிறேன்,என்கிறான் அர்ஜுனன்
அவன் யாரிடம் கேள்வி எழுப்புகிறான்,தன் தோழனிடம்.

பதிலளிக்கின்ற கிருஷ்ணரோ தெய்வீகம் பொருந்திய பரமாத்மா.

அவர் அளிக்கின்ற பதில்கள் அர்ஜுனனுக்கு மட்டுமின்றி எல்லா சாமானியர்களுக்கும் பொருந்தக் கூடிய விதத்திலுள்ளன. அந்த கேள்வி பதில்களில் ஒரு தெய்வீகம் (mysticism) ஒளி(பகர்)ந்து கொண்டிருந்தது.
ஆகவே பகவத் கீதை கர்ம யோகம், பக்தி யோகம், ஸன்யாஸயோகம்,ஞானயோகம் எனறு பல மார்க்கஙகளை விளக்குவதாக அமைந்த்து ள்ளது. அதனால் சிலர் மனஙளில் குழப்பத்தையும் உண்டாக்குவதாக உளது. அர்ஜுனனே இம்மாதிரி குழப்பத்திற்கு ஆளாகி கேள்விகள் கேட்கின்றான்.
அஷ்டாவக்கிர கீதையிலோ மஹாராஜா ஜனகர் யுத்தக்களத்தில் நிற்கவில்லை. சாந்தியும் சமாதானமும் நிறைந்த நாட்டை ஆண்டு கொண்டிருந்தார்.அவர் மனதில் எந்த சஞ்சலமும் இல்லை.

சிறந்த அறிவாளியாகவும் இருந்தார்.ஆகவே அஷ்டாவக்கிர கீதை ஒரு அறிவு பூர்வமான சம்வாதமாக அமைந்துளது. அஷ்டாவக்கிர கீதை என்பதற்கு பதிலாக ஜனக அஷ்தாவக்கிர சம்வாதம் என்ற பெயரே இந்த நூலிற்கு பொருத்தமானதாக இருக்கும்.
பல இடங்களில் அஷடாவக்கிர முனிகளுக்கு ஈடாக ஜனகரும் கருத்துக்களை தெரிவித்து ள்ளார்.
நமது வேதாந்த நூல்களில் குருவாகப்பட்டவர் சீடர்களின் நிலைக்கேற்ப வித்தியாசமான அணுகுமுறைகளை கையாண்டுள்ளார்கள். எல்லாவற்றின் நோக்கமும் ஆத்ம ஸாக்‌ஷாத்காரத்தை விளக்குவது தான். இருந்தாலும் சிலருக்கு முக்தி அடையமுடிகிறது. வேறு சிலருக்கு முக்தி கிட்டாமலேயே போய்விடுகிறது..ஏன் இப்படி என்ற கேள்விக்கு பதிலாக இந்த நூல்கள் ‘ஜீவ நானா வாதத்தை’ ஆதாரமாக கொண்டு விளக்கங்கள் அளிக்கின்றன. வேறு சிலர் விவகார சத்தை அல்லது அக்ஞ்ஞான சத்தை என்கின்ற வாதத்தை எடுத்துரைத்தார்கள்.

 சஙகரர் மற்றும் பிற ஆசாரியர்களும் ஏன் பகவத்கீதையும் கூட இந்த விதிமுறைகளை அனுசரித்து போயுள்ளது.

நானா ஜீவ தத்துவத்தின் துணையில்லாமலோ விவகார வேற்றுமைகளின் அடிப்படையிலு மல்லாமலோ ஆத்ம ஸாக்‌ஷாத்கார தத்துவத்தை விளக்கிய மஹான்களும் இந்த பாரத தேசத்தில் தோன்றியுள்ளார்கள்.

இந்த தத்துவ முறையை திருஷ்டி சிருஷ்டி வாதம் அல்லது ஏக ஜீவ வாதம் என்று கூறுவார்கள்.

மாணடூக்கிய உபனிஷத்திலும் கௌட பாத காரிகயிலும் இந்த திருஷ்டி சிருஷ்டி வாதம் தெளிவாக தெரிகிறது. யோக வாசிஷ்டத்தில் பல இடங்களில் இந்த வாதம் முந்தி நிற்கிறது.
ஆதி சங்கர பகவத் பாதாள் இயற்றிய ஆத்மபோதத்தில் காணும் கீழ்க்கண்ட சுலோகம் இதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு
பரிச்சின்ன இவாக்னாத்

           தன்னாசே ஸதி கேவல்:

          ஸ்வயம் ப்ரகாசதே ஹ்யாத்மா

          மேகாபாயேம்சுமானிவ

                     ஆபோ சுலோ 4
அக்ஞானகலுஷம் ஜீவம்

ஞானாப்யஆஸாத்வினிர்மலம்

க்ருத்வா ஞானம் ஸ்வயம் நஸ்யதே

ஜலம் கதகரேணுவத்
ஆபோ சுலோ 5
நமது அஞ்ஞான த்தினால்-அறிவின்மையால் நமது சக்திக்கு எல்லையுண்டு என்று நினைக்கிறோம்.. அஞ்ஞானம் அழிக்கப்படும் பொழுது நமது உண்மையான ஸ்வபாவ சொரூபம் வெளிச்சத்திற்கு வருகிறது. சூரியன் எப்பொழும் ஒளிர்ந்துகொண்டுதானிருக்கிறான்; மேகங்கள் சில நேரங்களில் அவனை மறைத்து விடுகின்றன.மேகங்கள் விலகும்பொழுது சூரியன் சுயம் பிரகாசனாக மீண்டும் தென்படுவான்.

நிரந்தரமான அப்யாசத்தினால் அஞ்ஞானம் நீங்கி நமது ஆத்மா நிர்மலமாகும்பொழுது நமது உண்மையான சொரூபம் வெளிவருகிறது.

இந்த சுலோகங்களில் ஆதிசங்கரர் அஞ்ஞானவாதத்தின் துணையோடு அத்வைத சித்தாந்த்தை விளக்க முற்படுகிறார்.
இதே ஆதி சங்கரர் ‘ஸ்வாத்மன சம்வாதம்’ என்ற நூலில் ஏக ஜீவ வாதத்தை கையிலெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார். 
யோக வாசிஷ்ட்த்திலும் பல இடங்களில் ஏகஜீவவாதம் விளக்கப்பட்டுள்ளது.
ஆதி சேஷரால் இயற்றப்பட்ட ‘பரமார்த்த சாரம்’ என்ற நுலிலும் இந்த தத்துவ விசாரம் வெளிப்படையாக தெரிகிறது. 
மதுசூதனசரஸ்வதியின் ‘அத்வைத சித்தி’யும் அதனுடைய வியாக்கியானமான பிரம்மானந்த சரஸ்வதியின் ‘ப்ரம்மான்ந்தீயம்’ எனும் நூலும் ஏக ஜீவ வாதம் அல்லது ‘திருஷ்டி-சிருஷ்டி’ வாதம் என்ற தத்த்துவத்தை விளக்கியுள்ளது.
இவ்வாறு புராதனமும் சமீபகாலத்து நூல்களும் திருஷ்டி-சிருஷ்டி வாத்த்தை தங்களது தத்த்துவ விளக்கத்திற்கு ஊன்றுகோலாக எடுத்துக்கொண்டிருந்தாலும் இது மற்ற தத்துவ விளக்கங்களோடு கூட்டிகுழைத்து தரப்பட்டிருப்பதால் புரிந்து கொள்வதற்கு மிகவும் சிரமப்பட வேண்டியுள்ளது.அதன் காரணமாகவே ஆத்ம த்த்துவத்தை புரிந்து கொள்வதில் காலதாமதமும் உளவாகிறது.
அஷ்டாவக்கிர கீதையிலாகட்டும் இந்தமாதிரியான எந்த கலவையும் இல்லாமல் ஏக ஜீவ வாத்த்தையும் திருஷ்டி-சிருஷ்டி தத்துவத்தையும் அவைகளின் சுத்த சொரூபத்திலையே தரப்பட்டுள்ளது.

சில சுலோகங்களை உதாரணத்திற்காக இங்கே குறிப்பிடுவது சாலப் பொருந்தும் என்று எண்ணுகிறேன்.
            ஏகோத்ரிஷ்டாஸி ஸர்வஸ்ய

            முக்தப்ராயோஸி சர்வதா!
எல்லவற்றையும் அறிகின்றவன் நீ ஒருவனே.
த்வத்தோன்யோனாஸ்திஸம்ஸாரீ

நாஸம்ஸாரீச காஞ்சன!
நீயன்றி வேறொரு ஜீவன் கிடையாது.பௌதிகமல்லாத ஆத்மவஸ்துவும் நீ மட்டும் தான்.
தாதசின்மாத்ர ரூபோஸி

நதே பின்னமிதம் ஜகல்
குழந்தாய், நீ என்பது போதம் மட்டுமே; உனது தோன்றல் மட்டுமே; இந்த பிரபஞ்சம் உன்னிலிருந்து வேறல்ல.
இவ்வாறு ஜீவன்கள் பலதல்லவென்றும் ஒரே சைதன்யம்தான் எல்லாரிலும் எல்லாயிடத்தும் பிரகாசிக்கின்றது என்றும் உன்னைத் தவிர வேறொரு ஜடப் பொருளும் கிடையாது என்றும் அஷ்டாவக்கிர கீதை தெள்ளத்தெளிவாக பல இடங்களில் .ருசுப்படுத்துகின்றது.
அஷ்டாவக்கிரகீதையில் பௌதிக உலகில் வெளிப்படையாகத் தெரிகின்ற ஜீவன்களுக்குள் நிலவும் வித்தியாசங்களையும் ஞானம்-அக்ஞானம் அடிப்படயிலான வாதங்களுக்கு நேரடியாக எந்த பிரதி வாதமும் காணப்படவில்லை என்றாலும், இந்த சம்வாத்த்தின் அடிப்படையாக உள்ள திருஷ்டி-சிருஷ்டி த்த்துவம் இம்மாதிரி சந்தேகங்களை முற்றிலும் இல்லாதாக்கி விடுகின்றன.
ஆகவே இந்த நூலுக்குள் போகுமுன் திருஷ்டி-சிருஷ்டி தத்துவத்தைக்குறித்து நல்லதோர் ஞானம் நமக்கு வேண்டும்.ஆகவே ஒரு சிறு தத்துவ விளக்கத்தை இந்த பகுதியில் தருகிறேன்.
1.அஜாத வாதம்
பிரபஞ்சம் என்று ஒன்று படைக்கப் படவேயில்லை .
 பிரபஞ்சம் என்பது மனித மனதின் சிருஷ்டியே .
  தேச கால வேற்றுமைகள் .. நமது சங்கல்பங்களே. 
தேசம்,காரண காரியங்கள், எல்லாம் நம் மனதில் தோன்றுபவை தான். 
ஆத்மா ஒன்று தான் உண்மையான ஒன்று .
அதை நாம் புரிந்து கொள்ளும் பொழுது,என்று புரிந்து நமது அஞ்ஞானம் விலகி வெளிச்சம் ஏற்படுகிறதோ அன்று அந்த ஒளியில் இந்த பிரபஞ்சம் மறைந்துவிடும்.
ஆன்மாவின் உண்மை சொரூபத்தை அறியாத நிலையில் நமது மனம் அவித்யையில் மூழ்கி நீ,நான்,இது,அது என்ற வேறுபாடுகளுக்குள் சிக்கி ஒரு மாயா உலகத்தை சிருஷ்டிக்கின்றது..இது நாம் கனவுகளில் காணுகின்ற உலகத்திலிருந்து மாறுபட்டதல்ல; விழித்தெழுந்திருக்கும்பொழுது அந்த உலகம் காணாமல் போய் விடும்.நமது வாழ்விற்கும் நாம் காணுகின்ற கனவுகளுக்கு முள்ள வித்தியாசம் முன்னது சிறிது நீண்ட கால அளவுடையது என்பது தான்.
2. த்ரிஷ்டி-சிருஷ்டி வாதம்
முன்னால் சொன்னதை ஜீரணிப்பது பலருக்கும் கடினமாக இருக்கும். இதை மற்றொரு விதத்தில் கூறுவது தான் இரண்டாவது தத்துவம். எளிமையாக கூறப்படுகிறது இங்கே.
எப்பொழுது நான் என்ற எண்ணம் உதிக்கின்றதோ அப்பொழுது இந்த உலகம் உருவாகிறது. .. நான் காண்கிறேன்; நான் செய்கிறேன்; நான் இங்கிருக்கிறேன்; நான் சுகமாக இருக்கிறேன்; நான் துக்கமாக இருக்கிறேன்; எல்லாம் நான் எனும் சிந்தையுடன் தொடர்பு உடையது.

‘ தேஹமே நான்’ என்ற நினைப்புடைய நான், ‘நான் இங்கிருக்கிறேன்’ என்றால் இந்த தேகம் இங்கிருக்கிறது என்று பொருள். ‘எனக்கு வலிக்கிறது’ என்றால் இந்த தேகத்திற்கு வலிக்கிறது என்றர்த்தம்.. தேகாஸ்பத்மான நான் மறைந்து உண்மையான நான் உதயமாகும்பொழுது இந்த தேச கால வித்தியாசங்கள் மறைகின்றன. வலியும் தெரிவதில்லை; ருசியும் தெரிவதில்லை உண்மையான ‘நானுக்கு’.
இதை திருஷ்டி-சிருஷ்டி வாதம் என்று கூறுகிறார்கள். இந்த உலகம் நம் திருஷ்டியில் தான் நிலை கொள்கிறது. நான் முதலில் தோன்றுகிறது; பிறகு உலகம் தோன்றுகிறது. உலகத்தை நம் மனது சிருஷ்டிக்கின்றது. நான் மறைந்தால் உலகமும் மறைகின்றது.

அஜாதவாதமே தான் இதுவும். வேறு விதமாக விளக்கப் பட்டிருக்கிறது ;அவ்வளவு தான்
முக்தி மார்க்கத்தை விளக்கும் வேதாந்த நூல்கள் சாதாரணமாக கீழ்க்கண்ட கட்டமைப்புடன் காணப்படுகின்றன:
· நூலின் உத்தேசம்
· தாத்பர்யம்
· குரு-சிஷ்ய இலக்கணங்கள்
· சாதனா சதுஷ்டயம்
· அவஸ்தா த்ரயம்
· பஞ்சகோச விவேகம்
· தத்துவமஸி தாத்பர்யம்
· சமாதி நிலைகள்-  
          நிர்விகல்ப-சஹஜ சமாதி
· ஜீவன் முக்தி
ஆனால் அஷ்டாவக்கிர ஜனக சம்வாதமோ ஆதியோடந்தம் அதீத நிலையொன்றையே விவரிக்கின்றது. ‘ஒன்றின்றி வேறில்லை என்ற தத்துவம் மேலோங்கி நிற்கிறது.

முக்கியமாக கீழ்க்கண்ட கருத்துக்கள் தெள்ளத் தெளிவாக எடுத்துரைப் பட்டுள்ளன:
· உண்மை நிலை—-என்றுமெவர்கும் இயல்பாக உள்ள நிலை.
அதை வெளியேயிருந்து கொண்டு வர வேண்டியதில்லை.தனியாக எந்த முயற்சியும் தேவையில்லை.எதையும் தியானம் செய்ய வேண்டியதில்லை. ஒன்றையும் தியானம் செய்யாமல்- நினையாமல் சும்மா இருத்தலே அதற்கான மார்க்கம்.
· நீ பற்றற்ற மாசற்ற, சுயம் பிரகாசன்.நீ சமாதி மற்றும் ஏனையே மார்க்கங்களை தேடி ஓடுகிறாயே அதுவே உன் பந்தம்.
· சித்த விருத்தியை அடியோடு ஒழி. சித்த விருத்தியால் எந்த பயனும் இல்லை.நீ பந்தமற்று, முக்தனாகவே உண்மையான ஆத்மாவாகவே இருக்கிறாய்.
· பிரபஞ்சமனைத்தும் உன் மனதின் கற்பனையே. உன் மனமும் கற்பனையே. ஆத்மா ஒன்று தான் நிஜம்.
· கரும நினைவு எவ்வாறு அறியாமையினால் எழுகிறதோ அவ்வாறே கருமத்தை துறத்தலும்.
· ஆகவே நிவிருத்தியை விழைதலும் பிரவிருத்தியை வெறுத்தலும் பாழ்.
இந்த நூலை மொத்தமாக பார்க்கும் பொழுது குரு-சிஷ்ய சம்வாதமாக தோன்றினாலும் நான்கு தெளிவான பகுதிகள் உள்ளன:

· ஆஷ்டாவக்கிர்ர் ஜனகரின் சந்தேகத்திற்கு அளிக்கும் விளக்கம்

· ஜனகரின் சுவானுபவ விவரணம்

· ஆஷ்டாவக்கிரரின் மேல் விளக்கம்

· ஜனகரின் பிராணமம்

,

அத்தியாயம் 13,5,8,-11,15-18 அஷ்டாவக்கிரரின் விளக்கங்களை தருகிறது.
அத்தியாயம்2,4,6,7,12,13,14,19,20 ஜனகரின் சுவானுபவ விவரணமாக அமைந்துள்ளது
அத்தியாயம் ஒன்றில் அஷ்டாவக்கிர் ஆத்ம சொரூப லக்ஷணத்தை விளக்கி,சஹஜ ஞானத்தைஉபதேசிக்கிறார்.
அடுத்த பகுதியிலிருந்து இந்த அதி விசேஷமான சம்வாதத்தின் மணி நாதத்தை கேட்போம்.

Posted by RHS at 06:28 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s