Ramanajyothi Part 2 -133

Upadesavunthiyar -8

உபதேசவுந்தியார்-8

சுலோகம் 3

நிஷ்காமிய கர்மம் முக்திக்கு வழிகாட்டும்!

கருத்தனுக் காக்கும் நிட்காமிய காமிய கன்மங்

கருத்தை திருத்திய: துந்தீபற

கதி வழி காண்பிக்கு முந்தீபற 

பகவான் ரமணர் இதற்கு முந்தைய சுலோகங்களில் ‘கர்மங்கள் ஜடமே, அவை முக்திக்கு வழி காட்ட மாட்டா, அதே நேரத்தில் தடையாகவும் இருக்கும்’ என்று சொன்னார் என்று கண்டோம். ‘எல்லா கர்மங்களும் அதே வகையானவை தானா’ என்ற சந்தேகம் நம் மனதில் எழலாம். 

இந்த சுலோகத்தில் ‘ அப்படியில்லை; சுய லாப நோக்கில்லாமல், பகவானுக்கு அர்ப்பணிக்கப்படும்  ஆசையற்ற செயல் [நிஷ்கம்ய கர்மா] மனதை தூய்மைப்படுத்தும், மேலும் அது விடுதலையின் – முக்திக்கு பாதையை காண்பிக்கும்’ என்று கூறுகிறார்.

 உடல், பேச்சு அல்லது மனம் ஆகியவற்றால் செய்யப்படுகின்ற  எந்த செயலும் (கர்மமும்)  விடுதலையை – முக்தியை அளிக்க முடியாது. ஆனால் அதன் பலன் மீது எந்த விருப்பமும் இல்லாமல், பலனை கடவுளுக்கு அர்ப்பணிக்கும் பக்தி மனப்பான்மையுடன் செயலைச் செய்தால், அது மனதைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது. தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட மனம் ஆத்ம விசாரணைக்கு பொருத்தமானதாகும் இருக்கும்., அப்படிப்பட்ட செயல்   சுய விசாரணையை புரிந்து கொள்ள மனதை பொருத்தமாக்கும் . ஒரு அமைதியான மனம்  மட்டுமே விடுதலைக்கான- முக்திக்கான நேரடி பாதை.  ‘கதி வழி காண்பிக்கும்’ என்றால்  முக்திக்கான பாதையைக் காண்பிக்கும் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். ஆனால் நிஷ்காமிய கர்மமும் விடுதலைக்கு ஒரு மறைமுக உதவி மட்டுமே செய்ய முடியும்.. ஸ்ரீ பகவன், வேறு எந்த பாதையைப் பின்பற்றினாலும், ஒருவர் சுயத்தை அறிந்துகொள்வதற்கும் அதன் மூலம் விடுதலையை (முக்தி) அடைவதற்கும் குறைந்தபட்சம் கடைசி நேரத்தில் சுய விசாரணை அல்லது சுய கவனத்தின் நேரடி பாதையில் செல்ல வேண்டும் என்று சொல்லியிருந்தார், ஏனெனில் ‘அஹம அல்லது மனம் உண்மையில் இல்லை என்ற உண்மையை ஆத்ம-விசாரத்தால்  மட்டுமே வெளிப்படுத்த முடியும் ‘ என்று பகவான் வேறு ஓரிடத்தில் கூறுவார்.

இந்த சுலோகத்தில்  பகவன்ஸ்ரீ ரமண மஹரிஷி கர்ம யோகத்தையும் (ஆசையற்ற செயலின்- நிஷ்காமிய கர்மத்தின் பாதை) மற்றும் பக்தி யோகாவையும் (பக்தியின் பாதை) விளக்கத் தொடங்குகிறார். கர்ம யோகத்தை பக்தி யோகத்திலிருந்து தனியாகவோ அல்லது வேறுபட்டதாகவோ அவர் கருதவில்லை என்பதை இங்கே கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். ஒருவருடைய நேர்மையான அன்பின் காரணமாக அவரின் செயலின் பலன் கடவுளுக்கு முழு மனதுடன் வழங்கப்படாவிட்டால், அந்த செயலை கர்ம யோகமாக கருத முடியாது.எனவே அது ஒருவரின் மனதைத் தூய்மைப்படுத்தாது.மனம் தூய்மைப்படவில்லை என்றால் ஆத்ம விசாரம் செய்ய முடியாது. சம்சார பந்தங்களிலிருந்து விடு பட முடியாது. ஆகவே நிஷ்காமியகர்மம் நேரடியாக முக்தியை அளிக்காதென்றாலும் முக்திக்கும் தேவையான மனத்தூய்மையை உண்டுபண்ணும்.

ஆனால் நிஷ்காமியமாக கர்மங்கள் ஆற்ற முடியுமா? 

பலனை  எதிர்பார்க்காமல் சாதாரண மனிதர்களால் ஒரு செயலையும் செய்ய முடியாது. ஒரு ஓட்டப் பந்தயத்தில் பங்கு பெறுபவன் அதில் வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் தான் பங்கேற்பான். தேர்வு எழுதச்செல்லும் மாணாக்கன் பரீட்சையில் தேற வேண்டும் என்று தான் எண்ணுவான்.உறங்குவதற்காக படுக்கைக்கு செல்பவன் நிம்மதியான உறக்கம் வரவேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் தான் உறங்கும் செல்வான். அவ்வளவு ஏன்; கடவுளால்க் கூட அதைச் செய்ய முடியாது! பகவான் கிருஷ்ணன்  அர்ஜுனனுக்குக் கீதையைக் கற்பித்தபோது, ​​அர்ஜுனன் கற்பித்ததை புரிந்துகொள்வான் என்று எதிர்பார்த்தான்; இல்லையெனில் இவ்வளவு நீளமாகவும், மீண்டும் மீண்டும் பேசவும் தேவையில்லை. நிஷ்காமிய கர்மம் என்று பகவான் ரமணர் சொல்வது, ‘எந்த ஒரு செயலையும்  ராகத்தால் பாதிக்கப்படாமல் தர்மத்திற்கு ஏற்ப அதைச் செய்கிறது ‘  என்பது தான்.

ஓட்டப்பட்ட பந்தயத்தில் பங்கு பெறுபவன், தன்னுடன் பங்கேற்கும் சக போராளியின் காலை தட்டி விட்டு முன்னேற வேண்டும்என்று எண்ணினானேயானால், அது தர்மத்திர்க்கு பொருத்தமான செயலன்று. அது நிஷ்காமிய கர்றமமாகாது. ஆனால் தளன் முழுத்திறமையையும் பயன் படுத்தி வெற்றி பெற வேண்டும் என்று நினைப்பானேயானால் அது நிஷ்காமிய கர்மமே!

அதே போல் வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற நோக்கம் இருக்கலாம். ஆனால் வெற்றி பெறவில்லையென்றால் துக்கமோ, வெற்றி பெற்று விட்டால் அதீத மகிழ்ச்சியோ அடையக்கூடாது. சக போராளி வெற்றி பெற்றால் அவனிடம் வெறுப்பு கொள்ளக் கூடாது. அது நிஷ்காமிய கர்மம்.

 இறைவனுக்கு  அர்ப்பணிக்கப்படும் கர்மங்களில் விருப்பு – வெறுப்புக்களின் மாசு படியக்கூடாது.இறைவன் பிரசாதத்தில் இனிப்பு கூடவா, குறைவா என்று எடை போடலாகாது. வெற்றியோ, தோல்வியோ அதை இறைவனின் பிரசாதமாக எடுத்துக் கொண்டு விட்டால் அது நிஷ்காமிய கர்மமாகிறது; அப்படி ஏற்றுக்கொள்ள  ப்படாவிட்டால் , காம்ய-கர்மம் ஆகிறது.இந்த நிஷ்காமிய கர்மம் மனதில் தூய்மையை ஏற்படுத்துகிறது. அது நித்தியானந்தத்திற்கு வழி வகுக்கிறது.


Ramanajyothi-Part 2 -132

Upadesavunthiyar 7

உபதேசவுந்தியார். 7

சுலோகம்  2

கர்மங்கள் முக்திக்கு தடையேற்படுத்தும்!

வினையின் விளைவு விளிவுற்று வித்தாய்

வினைக்கடல் விழுந்திடு முந்தீபற

வீடு தரலிலை. யுந்தீபற

முதல் சுலோகத்தில் பகவான் ‘கர்மம் பலன் தராது; கர்மபலன்களை தீருமானிப்பது கடவுளே; ஆகவே கர்மம் கடவுளாகாது’ என்று கூறினார்.

இந்த சுலோகத்தில் ,’வினைப்பயன்கள்- கர்ம பலன்கள் வலுவிழக்கின்ற பொழுது விதையாகி மாறி கர்மம் எனும் கடலில் விழுந்து விடுகிறது. அதிலிருந்து விடுதலை கிடைப்பதில்லை. ஆகவே கர்மம் முக்திக்கு வழி காட்டாது’ என்கிறார் பகவான்.

கர்ம பலன் ஒருவனுக்கு சுகத்தையோ துக்கத்தையோ அளிக்கிறது.அப்படி இன்ப- துன்பங்களை  அனுபவிப்பதன் மூலம் செயலின் பலன் அழிந்துவிடுகிறது.,அவை  விதைகளாக மாறி மேலும் கர்மங்களுக்கு வழி வகுக்கும். ஒருகர்மசாகரத்தில் விழுந்து விடுவதால்,  கர்மங்கள் ஆற்றுபவனுக்கு முக்தி -விடுதலையைக் கொடுக்காது.

ஒரு விதை நடப்பட்டதும், அது ஒரு மரமாக வளர்கிறது, மேலும் மரம் கனிகளைத் தரும். ஆனால் பழம் இரண்டு பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது, அதாவது உண்ணக்கூடிய பகுதி மற்றும் விதைகள். பழத்தின் உண்ணக்கூடிய பகுதி சாப்பிடப்பட்டதும், விதைகள் புதிய மரங்களாக உருவாகி அதிக பழங்களை விளைவிக்கும்.ஆகவே கர்மமும் அதன் பலன்களும் ஒரு தொடர்கதையாக விடுகிறது.
நாம் செய்யும் செயல்களின் பலன்களும் அல்லது கர்மபலன்களும்  இதேபோன்றது தான்.. நாம் ஒரு நல்ல செயலைச் செய்தால், அதன் பலன் சரியான நேரத்தில் சுகானுபவங்களாக நமக்கு கிடைக்கிறது.அதே நேரத்தில் நாம் ஒரு மோசமான செயலைச் செய்தால், அதன் பலன் காலப் போக்கில்  வேதனை தரக்கூடிய அனுபவங்களாக வந்து சேருகிறது. இவ்வாறு இன்பம் அல்லது வேதனையின் வடிவத்தில் கர்ம பலன்களை அனுபவிப்பதன் மூலம், ஒரு செயலின் பலன், ஒரு பழத்தின்  உண்ணக்கூடிய பகுதியைப் போல அழிந்துவிடும். ஆனால் இவ்வாறு அழிந்துவிட்டதால், அந்த செயலின் பலன்   விதை வடிவத்தில் இருக்கும், அதாவது, ஒரு  வாசனா வடிவத்தில் அல்லது மீண்டும் அத்தகைய செயலைச் செய்ய தூண்டும் விதத்தில் மீதமிருக்கிறது. இத்தகைய விதைகள் அல்லது வாசனைகள் ஒருவரை மேலும் மேலும் கர்மங்களை செய்யத் தூண்டும். அது ஒரு ஆழ்கடல்.கடலில் விழுந்து விட்டால் எழ முடியாது. . எனவே எந்தவொரு செயலின் பலனும் விடுதலையை (மோக்ஷத்தை) கொடுக்க முடியாது.

கர்ம பலன்கள் குறுகிய காலத்திற்கு வலுவுடன் இருக்கும்.அதன் சக்தி  இயற்கையிலேயே ஒரு வரையறைக்கு உட்பட்டதாக உள்ளது. அது  “அழிந்துபோகும்”  பொருள். 

எனவே செயல்களின் முடிவுகள், இயற்கையில் வரையறுக்கப்பட்டவை. அவை விடுதலைக்கு பதிலாக மேலும் வீழ்ச்சிக்கு காரணமாக மாறும். அவை அடிப்படை பிரச்சினையை தீர்ப்பது இல்லை என்பது  மட்டுமல்லாமல், மேலும் பிரச்சினைகளை உண்டு பண்ணுகின்றன.அவை உலக வாழ்க்கைக்கு மேன்மேலும் உயிரூட்டுகின்றன.. பொதுவாக இந்த சம்சாரம் ஒரு கடலுடன் ஒப்பிடப்படுகிறது. அந்தக் கடலில் நம்மை அழுத்தி உள்ளே தள்ளுவது கர்மங்களும் அதன் பலன்களும்.

ஒரு கர்மத்தின் முடிவு மற்றொரு கர்மத்தின் ஆரம்பமாக அமைகிறது. ஒரு உடல் அழியும் பொழுது இன்னொரு உடல் பிறக்கிறது. இறப்பு- பிறப்பு ஒரு தொடர் சங்கிலி.

‘ஆகவே கர்மங்கள் முக்திக்கு தடைகளாக உள்ளன’ என்கிறார் பகவான் ரமணர்

Ramanajyothi Part 2 – 131

Upadesavunthiyar  6

உபதேசவுந்தியார்6

நூல்

சுலோகம் 1

கர்மமும் கர்மபயனும் கடவுளால் தீருமானிக்கப் படுகின்றன!

உபதேச சாரத்தின் ஆரம்ப சுலோகங்கள் வேதாந்தத்தின் அடிப்படையை வெளிப்படுத்துகின்றன. மனித மனத்தின் தேவைகளை, விருப்பங்களை,  அல்லது தங்களது இல்லாமையை  மற்றும் ஏனைய பிரச்சினைகளை தீர்ப்பதில்  கர்மங்கள், ஆசார அனுஷ்டானங்கள், ஏனைய செயல்கள் எந்த உதவியும் செய்ய முடிவதில்லை._செயல்கள் உடல் சம்பந்தப்பட்டதாக இருக்கலாம், (வழிபாடு, சமையல் போன்றவை), வாய்வழி (ஜபம், பேசுவது போன்றவை), அல்லது மனநிலை (ஒரு தெய்வத்தை தியானித்தல் அல்லது எந்தவொரு பொருளையும் பற்றி சிந்திப்பது)சம்பந்தப்பட்டதாக இருக்கலாம்; எதுவாக இருந்தாலும் பிரச்சினைகளுக்கு நிரந்தர தீர்வு தர அவை எதுவும் வல்லவையல்ல!மத அல்லது மதச்சார்பற்ற எந்தவொரு செயலும் ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கத்திற்காக செய்யப்படுகிறது. நீங்கள் விரும்பிய முடிவை அடைந்தால் நீங்கள் அதிர்ஷ்டசாலி, செயல் தோல்வியுற்றால் அது அசாதாரணமானது அல்ல. மனித அறிவும் சக்தியும்  எல்லாமே ஒரு அளவிற்குத்தான் உதவும்..அவை கடவுள் அல்ல , அளவற்ற சக்தியுடைவையல்ல! இதைத்தான் பகவான் ரமணர் முதல் சுலோகத்தில் தெளிவு படுத்துகிறார்

கன்மம் பயன்றரல் கர்த்தன தாணையால்

கன்மங்  கடவுளோ உந்தீப்பற 

கனமஞ் சடமதல லுந்தீபற


கர்மம் பலன் கொடுப்பது கடவுளின் தீருமானத்தின்படித்தான்.. கர்மம் வெறும் ஜடம்தான். அது உயிரற்றது. ஆகவே அது கடவுளாக முடியாது. 

கர்த்தன் என்ற சொல்லை செயல்களின் எஜமானன் என்ற பொருளில் பகவான் பயன் படுத்துகிறார்.கர்மத்திற்கென்று தனியாக சக்தியெதுவும் கிடையாது. எல்லாம் கடவுளின் ஆணைப்படி நடக்கிறது என்கிறார் பகவான். கடவுள் தான் எல்லா செயல்களுக்கும் எஜமானன்.

 இங்கே கர்மா என்ற சொல்லுக்கு சடங்கு அல்லது வேறுவிதமான எந்தவொரு செயல் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். , மேலும் பயன் என்ற சொல், அந்த செயலைச் செய்கிற நபர் அனுபவிக்க வேண்டி வருகின்ற சுகம் அல்லது துக்கத்தைக் குறிக்கிறது. கர்த்தா என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம், ‘செய்பவர்’, அதாவது கர்மங்களின்  பலன்களை நிர்ணயிப்பவர்.அதாவது   கடவுள் என்று  குறிக்கிறது.

செயல் அல்லது கர்மம் தானாகவே பலனைத் தராது;  கடவுளின் ஆணைக்கேற்ப  மட்டுமே பலன்கள் கிட்டுகின்றது.. அதாவது, ஒவ்வொரு செயலும் அதன் பலனைக் கொடுக்கும் நேரம், முறை, அதன் தீவிரம் எல்லாமே  அந்த செயலால் உளவாவது அல்ல; அவையெல்லாமே கடவுளால் மட்டுமே தீர்மானிக்கப்படுகிறது. ஆகவே இந்த சுலோகத்தில்  ஸ்ரீ பகவன் பூர்வ மீமாம்சா தத்துவத்தை உறுதியாக மறுக்கிறார், இது தாருகா காட்டில் உள்ள சந்நியாசிகளால் ஆதரிக்கப்பட்டது, மேலும் ஒரு செயல் கொடுக்கும் பலன் கடவுளினால் தீருமானிக்கப்படுவது.

செயல் (கர்மா) தவிர வேறு கடவுள் இல்லை என்று கூறுவது தவறு என்று பகவான் இந்த சுலோகத்தில் அறுதியிட்டு கூறுகிறார்.. ‘செயல் உயிரற்றது;உணர்ச்சியற்றது என்பதால், அது கடவுளாக எப்படி இருக்க முடியும் ‘என்றும் கேட்கிறார்.

கர்மங்களின் தன்மை. செயல் – மதம் அல்லது உலகியல்  பொறுத்து  இல்லை. முடிவுகள் இறைவனின் சட்டங்களால் தீருமானிக்கப்படுகின்றன.. செயலைச் செய்பவர் ஜீவாத்மா.. குறைபாடுகளுள்ள,  தனிநபர். யாரொருவருக்கு தனது செயலை தேர்ந்தெடுக்க பூரண சுதந்திரம் உள்ளதோ,அவர்தான் கர்த்தா. சுதந்திரமான விருப்பம் உள்ளவர் செயலை தானாகவே  தேர்வு செய்யும் சுதந்திரம் உள்ளவர் கர்த்தா அல்லது செய்பவர்  என்று அழைக்கப்படுகிறார்-அப்படிப்பட்ட சுதந்திரம் இல்லாதவர்   செயல்களின் கர்த்தா  இல்லை. மிருகங்களுக்கு அம்மாதிரி சுதந்திரம் கிடையாது.அவைகள் எதையும் திட்டமிட்டு செய்வதில்லை.மனிதர்களுக்கும் அந்த சுதந்திரம் உண்மையில் இல்லை. ஆனால் தாங்களே திட்டமிட்டு செயல்படுவதாக நம்புவர்கள் மனிதர்கள் !.செயல்களின் முடிவு அவர்கள் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை என்று புரிந்து கொள்வதில்லை. 

முடிவு வரும்போது தங்கள் எதிர்பார்ப்புக்கேற்ப இருந்தால்  அவர்கள்அதிர்ஷ்டசாலிகள்! அவ்வாறு இல்லையென்றால், சாதாரணம் . மனிதர்களின் எதிர்பார்ப்புகள் குறைபாடுள்ள அறிவின் அடிப்படையில் இருப்பதால், அவை மிகவும் தவறாக இருக்கக்கூடும். தோல்விக்கு நாம் தயாராக இருக்க வேண்டும். அந்த அணுகுமுறை நம்மில் சரியான மனநிலையை உருவாக்கும். 

எல்லா செயல்களின் முடிவையும் ஆண்டவனின் சட்டங்கள் தீர்மானிக்கின்றன . அந்த சட்டங்கள் மனிதர்களால் உருவாக்கப்படவில்லை. உண்மையில், நம் பிறப்பு  கூட நம்மால் தீருமானிக்கப் பட்டதல்ல!  சட்டங்களை உருவாக்கியவர் ஈஸ்வரர், இறைவன்;அவர்தான் கர்மங்களின் விளைவுகளையும் தீருமானிக்கிறார். . எனவே பகவான் ரமணர்கேட்கிறார், “எப்படி கர்மம் கடவுளாக முடியும்? எனவே கர்மங்கள் உங்களுக்கு முக்தியை கொடுக்க முடியாது என்கிறார் பகவான்.

RamanajothI part 2 -130

upadesavunthiyar  5

உபதேசவுந்தியார் 5

பாயிரம்

கன்மமயந்தீர்ந்து கதி காண நெறிமுறையின்

மன்மமுலகுய்ய வழங்குகெனச்- சொன்முருகற்

கெந்தைரம  ணன்றொகுத்தீர்ந்தானுபதேச

வுந்தியார் ஞானவிளக்கோர்

பொருள் விளக்கம்

பாயிர சுலோகம் பகவான் ரமணர் இயற்றதில்லை. முருகனார் தனியாக இயற்றியதே. ஏற்கனவே பாயிரம் என்றால் என்ன என்று விளக்கினோம்.முருகனார் அதன்படி உபதேசவுந்தியார் எனும் இந்த நூலின் நோக்கத்தை சுருக்கமாக இந்த சுலோகத்தில் சொல்லியுள்ளார்.கர்ம பலன்களையெல்லாம் அனுபவித்து முக்தி பெறுவதற்கான வழிமுறைகளை இந்த உலக நன்மைக்காக வழங்கப்பட்ட வேண்டும் என்று முருகனார் கேட்டுக் கொண்டதற்கிணங்க  சத்குரு ரமண பகவான்  உலகிற்கு வழி காட்டும் ஞான விளக்கை அளித்துள்ளார்.

உபோத்காதம்- பின்புலம்

இனி வரும் சுலோகங்கள் முருகனார் இயற்றிய திருவுந்தியார் எனும் நூலிலிருந்து பகவான் தெரிந்தெடுத்துத் தந்தைவை. . அவை உபதேசவுந்தியாரின் பின்புலத்தை விளக்குகின்றன. இவை ‘உந்தீப்பற ‘ என்ற மெட்டில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.. உந்தீப்பற என்ற மெட்டு பண்டைய காலங்களில் மேட்டுக்குடி பெண்மணிகள் அம்மானை( பந்து) விளையாடும்பொழுது  பாடுகின்ற பாட்டின் மெட்டு .

தாருகா வனத்தில் தவம் செய்து வந்த சில துறவிகள், தாங்கள் ஆற்றும் கர்மாக்களால்- ஆசார அனுஷ்டானங்களால் தங்களுக்கு முக்தி கிடைத்து விடும் என்று நம்பி  தவறான பாதையில் சென்று அழிவைத் தேடிக்கொண்டிருந்தனர்

தாரு வனத்திற் றவம் செய்திருந்தோர்

பூருவ கன்மத்தா லுந்தீபற

போக்கை போயின ருந்தீபற ( திருவுந்தியார் 1-70)

இங்கே பூர்வ கர்மா என்பது காமிய கர்மங்களின் பாதை (தற்காலிக ஆசைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக செய்யப்படும் செயல்கள்), இது பூர்வ மீமாம்சாவால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட பாதையாகும். பூர்வ மீமாம்சா என்பது ஆரம்ப காலத்தில் பின்பற்றப்பட்டு வந்த  ஒரு சிந்தனை வழியாகும்., இது வேதங்களை  தங்களுக்கேற்றாற்ப் போல்  விளக்குகிறது. இது கர்மங்களின் பாதையை மட்டும் வலியுறுத்துகிறது .கர்ம காண்டம் (சடங்கு சம்பிரதாயங்களை ஆதாரமாகக்கொண்ட  பாதையை கற்பிக்கும் வேதங்களின் பகுதி). இந்த சிந்தனை மார்க்கத்தை பின்பற்றினோர்   கர்மங்களை  மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக கருதினர். , இது அடுத்த சுலோகத்தில்  விளக்கியுள்ள படி, கர்மாவைத் தவிர வேறு எந்த கடவுளும் இல்லை ; கடவுள் என்பதையே  மறுக்கும் அளவிற்கு இது செல்கிறது, அதாவது நிகழ்த்தப்படும் சம்பிரதாய சடங்குகளைத் தவிர  – கர்மாவைத் தவிர வேறு கடவுள் இல்லை என்ற இந்த கோட்பாடு, உபதேசா உந்தியாரின் முதல் சுலோகத்திலேயே ஸ்ரீ பகவானால் உறுதியாக மறுக்கப்படுகிறது.

கன்மத்தைய ன்றிக் கடவுளிலை யெனராயினும்

வன்மத்தராயின ருந்தீபற

வஞ்சிக்கப்பட்டு செருக்கினா லுந்தீபற

( திருவுந்தியார்1-71)

‘கர்மங்களையாற்றுபவனைத்தவிர வேறு கடவுளில்லை’ என்ற தவறான நம்பிக்கையின் மயக்கத்திலாட்ப்பட்டு 

அவர்கள் தங்களின் நிலை மறந்தவர்களாயினர்.

(அவர்களின் கதையை ஏற்கனவே சொல்லியிருக்கிறோம். மீண்டும் ஒரு முறை ஞாபகப் படுத்திக் கொள்வோம்.

இந்த கதை  முருகனார் இயற்றிய திருவுந்தியார் 1-72-98 வரையுள்ள சுலோகங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ளது)

 இப்படி தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக் கொண்டு வாழ்ந்து வந்த  சந்நியாசிகளை விடுதலையின் (மோக்ஷ) பாதைக்குக் கொண்டுவருவதற்காக, சிவபெருமான் கருணையுடன் ஒரு மாமுனிவரின்  வடிவத்தை எடுத்து, விஷ்ணுவுடன் தாருகா காட்டுக்குள் நுழைந்தார். விஷ்ணு ஒரு அழகான  மோகினி வடிவத்தை எடுத்துக் கொண்டார். மோகினியைப் பார்த்தவுடனேயே, சந்நியாசிகள் காமத்தில் மூழ்கிவிட்டனர். காமம் இயற்கையிலேயே மிகவும் சக்தி வாய்ந்தது. அது, எவ்வளவு   காலம் தவம் செய்திருந்தாலும் கூட, தவசிகளை தன் வயப் படுத்தி விடும்.ஏனென்றால் அவர்கள் இன்னும் சத்தியத்தை உணர்ந்தவர்களில்லை.. எனவே, அவர்களின் அன்றாட சடங்கு நடைமுறைகளை (நித்யா-கர்மனுஷ்டானங்கள்) மறந்து, சந்நியாசிகள் மோகினியைப்  பின்தொடரத் தொடங்கினர், ஆனால் விரைவில் அவள் அவர்கள் பார்வையிலிருந்து  மறைந்து விட்டாள். 

இதற்கிடையில், தெய்வீக காந்தி படைத்த ஜாதாரியான  சிவனைக் கண்ட, சந்நியாசிகளின் மனைவிகள் தங்களை மறந்து அவரைப் பின் தொடர்ந்து செல்லத் தொடங்கினர். திரும்பி வந்த சன்னியாசிகள்  இதை அறிந்ததும்,  ஆத்திரமடைந்து- கோபமடைந்து ஒரு அபிச்சார-யாகத்தை (மற்றவர்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் நோக்கில் ஒரு தியாகத்தை) செய்யத் தொடங்கினர், அதில் இருந்து ஒரு காட்டுப் புலி, யானை, நெருப்பு, திரிசூலம் மற்றும் பிற  ஆயுதங்களை, வரவழைத்துக் சிவனை கொல்லும் பொருட்டு அவர் மீது ஏவி விட்டார்கள்.. பரமசிவனோ, காட்டு விலங்குகளை கொன்று  அவர்களின் தோல்களை ஆடைகளாக அணிந்து, திரிசூலம் மற்றும் நெருப்பு போன்ற பிற ஆயுதங்களை தனதாக்கிக் கொண்டார். இவ்வாறு சந்நியாசிகள் அந்த யாகத்திலிருந்து எழுந்த ஆயுதங்கள் கூட, மிக சக்திவாய்ந்த கர்மங்களின் துணை இருந்தும கூட  அந்த மாமுனிவரின் முன் பயனற்றுப் போனதை கண்டார்கள்.  அவர் கடவுள் தான் என்பதை அவர்கள் புரிந்துகொண்டார்கள். கர்மங்கள் தான் கடவுள் என்று எண்ணிக்கொண்டிருக்கின்ற அவர்களின் நம்பிக்கை பொய்த்துப் போயிற்று.

கன்மம் பலந்தருங் கர்த்தற் பழித்துச் செய்

கனம் கலங்கியது கண்டாருந்தீபற

கர்வமகன்றன ருந்தீபற ( திருவுந்தியார் 1-99)

கர்மபலன்களால் கிடைத்த சக்திகள் எதுவும் கடவுள் முன் பயன்படாமல் போனதைக் கண்டு , அந்த சன்னியாசிகள் மனம் கலங்கிப் பின்,அகந்தையை கைவிட்டனர். அவர்களது கர்வம், கர்மமே கடவுள் என்ற எண்ணம் உடைந்து சின்னாபின்னமானது. இதையே பகவான் தனது உபதேசவுந்தியாரின் முதல் சுலோகத்தில் கூறுகிறார்.

.

காத்தருளென்றுக் கரைய கருணைக் கண்

சேர்த்தருள் செய்த னுந்தீபற

சிவனுபதேசமி துந்தீபற ( திருவுந்தியார் 1-100)

தங்களது நம்பிக்கையெல்லாம் பொய்த்துப் போக அந்த சன்னியாசிகள் பரமசிவனிடம் ‘ காத்தருள வேண்டும்’ என்று பிரார்த்தித்தார்கள். பரம சிவனும் கருணைகூர்ந்து  தன் கருணைக் காடாட்சத்தை அவர்கள்மீது பரவ விட்டு முக்திக்கான மார்க்கத்தை உபதேசித்தார்..

உட்கொண்டொழுக வுபதேசசாரத்தை

யுட்கொண்டெழுஞ்சுகத்தையு ந்தீபற

வுட்டுன்பொழிந்திடு மு ந்தீபற  ( திருவுந்தியார் 1-101)
இந்த சிவனுபதேசத்தை யார் யார் கேட்டு உள்வாங்கிக் கொள்கிறார்களோ அவர்கள்  உள்ளிருந்து எழும் பரமானந்தத்தை அனுபவிப்பார்கள். அதோடு அவர்களது துயரங்கள் எல்லாம் ஒழிந்து விடும்.அது திண்ணம்.

சாரவபதேச சார  முட்சாரவே

சேரக்களி சேரவுந்தீபற

தீரத்துயர் தீரவுந்தீபற  (திருவுந்தியார்1-102)


இந்த சிவனுபதேச சாரத்தை செவிமடுத்து, இதயத்தில் வாங்கிக் கொள்போருக்கு நித்தியானந்தம்

 கிட்டும்.எல்லாத் துயர்களும் ஒழிந்து விடும்.

இந்த முன்னுரையுடன் பகவானின் உபதேசவுந்தியார் துவங்குகிறது.( தொடரும்)

Adhyathma Ramayanam- Lakshmana Santhwanam 16

Lakshmana Santhwanam 15

ജ്ഞാനസ്വപൂപം

Sri Raman continues, ‘ Hey Lakshmanan, ‘ Remember that nothing will attach to uncontaminated Atman’.

He advises his brother whatelse to do .

നിർമ്മലമായുള്ളോരുവാത്മാവു തന്നോടു

കർമ്മങ്ങളൊന്നുമേ പറ്റുകയില്ലെന്നാൽ

ഞാനിപ്പറഞ്ഞതെല്ലാം ധരിച്ചു തത്-

ജ്ഞാനസ്വരൂപം വിചാരിച്ചു സന്തതം

മാനത്തെയൊക്കെ ത്യജിച്ചു നിത്യം പര-

മാനന്ദമുൾക്കൊണ്ടു മായാവിമോഹങ്ങൾ

മാനത്തിങ്കൽ നിന്നാശു കളക നീ

മാനമല്ലോ പരമാപദാസ്പദം

நிர்ம்மலமாயுள்ளோருவாத்மாவு தன்னோடு
கர்ம்மங்ஙளொன்னுமே பற்றுகயில்லென்னால்
ஞானிப்பறஞ்ஞதெல்லாம்ʼ த⁴ரிச்சு தத்-
ஜ்ஞானஸ்வரூபம்ʼ விசாரிச்சு ஸந்ததம்ʼ
மானத்தெயொக்கெ த்யஜிச்சு நித்யம்ʼ பர-
மானந்த³முள்க்கொண்டு மாயாவிமோஹங்ஙள்
மானத்திங்கல் நிந்நாஶு களக நீ
மானமல்லோ பரமாபதா³ஸ்பத³ம்ʼ

निर्म्मलमायुळ्ळोरुवात्मावु तन्नोटु

कर्म्मङ्ङळॊन्नुमे पऱ्‌ऱुकयिल्लॆन्नाल्

ञानिप्पऱञ्ञतॆल्लां धरिच्चु तत्-

ज्ञानस्वरूपं विचारिच्चु सन्ततं

मानत्तॆयॊक्कॆ त्यजिच्चु नित्यं पर-

मानन्दमुळ्क्कॊण्टु मायाविमोहङ्ङळ्

मानत्तिङ्कल् निन्नाशु कळक नी

मानमल्लो परमापदास्पदं

nirmmalamaayul’l’oruvaatmaavu tannot’u
karmmangngal’o’nnume par’r’ukayille’nnaal
nyaanippar’annyate’llaam dharichchu tat-
jnyaanasvaroopam vichaarichchu santatam
maanatte’yo’kke’ tyajichchu nityam para-
maanandamul’kko’nt’u maayaavimohangngal’
maanattinkal ninnaashu kal’aka nee
maanamallo paramaapadaaspadam

‘ As  I told, karma’s done w it hour any attachment to the results would not affect the aatma. You may therefore consider yourself as embodiment of Gnana,and renounce all thoughts of ‘ karthruthva’ .Once you renounce the thoughts of ‘ I am the doer’ you would be enjoying the eternal bliss.Along with the Karthruthva thinking you will renounce all desires. Desires and the actions of mind are the obstacles in the path to moksha or liberation’.

Once mind stops working you would attain the paramapadam.

Sri Raman has concluded his advice to Lakshmanan here.

These words of wisdom of Sri Raman were not meant only for Lakshmanan. They are equally applicable to all of us and all times

Adyathma Ramayanam- Lakshmana Santwanam 15

ലക്ഷ്മണ സാന്ത്വനം 15

കർമ്മ വിശേഷങ്ങൾ

Having said that there is no escape from suffering ‘ prarabda Karmas’, Sri Raman continues to 

explain the characteristics of Karmas.

കർമ്മേന്ദ്രിയങ്ങളാൽ കർത്തവ്യമൊക്കവേ

നിർമ്മായമായാചരിച്ചീടെനുകെന്നേവരൂ

കർമ്മങ്ങൾ സംഗങ്ങളൊന്നിലും കൂടാതെ

കർമ്മഫലങ്ങളിൽ കാംക്ഷയും കൂടാതെ

കർമ്മങ്ങളെല്ലാം വിധിച്ച വണ്ണം പര-

ബ്രഹ്മണി നിത്യേ സമർപ്പിച്ചു കൊള്ളണം

നിർമ്മലമായുള്ളോരു ആത്മാവു തന്നോടു
கர்ம்மேந்த்³ரியங்ஙளால் கர்த்தவ்யமொக்கவே



நிர்ம்மாயமாயாசரிச்சீடெனுகென்னேவரூ



கர்ம்மங்ஙள் ஸங்க³ங்ஙளொன்னிலும்ʼ கூடாதெ



கர்ம்மப²லங்ஙளில் காங்க்ஷயும்ʼ கூடாதெ



கர்ம்மங்ஙளெல்லாம்ʼ விதி⁴ச்ச வண்ணம்ʼ பர-



ப்³ரஹ்மணி நித்யே ஸமர்ப்பிச்சு கொள்ளணம்ʼ



நிர்ம்மலமாயுள்ளோரு ஆத்மாவு தன்னோடு



कर्म्मेन्द्रियङ्ङळाल् कर्त्तव्यमॊक्कवे



निर्म्मायमायाचरिच्चीटॆनुकॆन्नेवरू



कर्म्मङ्ङळ् संगङ्ङळॊन्निलुं कूटातॆ



कर्म्मफलङ्ङळिल् कांक्षयुं कूटातॆ



कर्म्मङ्ङळॆल्लां विधिच्च वण्णं पर-



ब्रह्मणि नित्ये समर्प्पिच्चु कॊळ्ळणं



निर्म्मलमायुळ्ळोरु आत्मावु तन्नोटु



karmmendriyangngal’aal karttavyamo’kkave



nirmmaayamaayaacharichcheet’e’nuke’nnevaroo



karmmangngal’ sangangngal’o’nnilum koot’aate’



karmmaphalangngal’il kaankshayum koot’aate’



karmmangngal’e’llaam vidhichcha vannam para-



brahmani nitye samarppichchu ko’l’l’anam



nirmmalamaayul’l’oru aatmaavu tannot’u


Sri Raman tells Lakshmanan that all karma’s are carried out with the help of 

Karmenthriyas- senses of action namely skin, tongue, eyes, ears, hands etc etc.”But 

Lakshmana you have to be careful that  the karmas are not adulterated with selfish motive. 

‘ Aham Bhavam’ – the illusion of ‘ I am the doer’ should be avoided. Karmas require no 

associates. There should not be any expectation of the results of Karmas. You are 

performing an action because you are destined to perform. It may achieve the desired 

objective or not you do it sincerely. You dedicate all your action to the Paramathman.You 

being the un -contaminated Atman your actions also would be un contaminated‘.


Adyathma Ramayanam- Lakshmana Santhwanam 13

ആത്മാവിന്റെ വിശേഷങ്ങൾ

Having said that Atma is above mind, intellect and ego, Sri Raman explains the qualities of Atman to Lakshmanan. 


ശുദ്ധസ്വയംജ്യോതിരാനന്ദപൂർണ്ണമായ്

തത്വാർത്തമായ് നിർവികാരമായ്

നിരാകാരമായ് നിർവികാരമായ് നിത്യമായ്

നിർവികൽപം പരം നിർവികാരം ഘനം

സർവൈകകാരണം സർവജഗൻമയം

സർവൈവകസാക്ഷിണം സർവഞ്ജമീശ്വരം

സർവദാ ചേതസ്സി ഭാവിച്ചു കൊൾക നീ

സാരഞ്ജനായ നീ കേൾ സുഖദു:ഖദം

പ്രാരഭ്ദമെല്ലാം അനുഭവിച്ചീടണം
ஶுத்³த⁴ஸ்வயஞ்ஜ்யோதிரானந்த³பூர்ண்ணமாய்

தத்வார்த்தமாய் நிர்விகாரமாய்

நிராகாரமாய் நிர்விகாரமாய் நித்யமாய்

நிர்விகல்பம்ʼ பரம்ʼ நிர்விகாரம்ʼ க⁴னம்ʼ

ஸர்வைககாரணம்ʼ ஸர்வஜக³ன்மயம்ʼ

ஸர்வைவகஸாக்ஷிணம்ʼ ஸர்வஞ்ஜமீஶ்வரம்ʼ

ஸர்வதா³ சேதஸ்ஸி பா⁴விச்சு கொள்க நீ

ஸாரஞ்ஜனாய நீ கேள் ஸுக²து³:க²த³ம்ʼ

ப்ராரப்⁴த³மெல்லாம்ʼ அனுப⁴விச்சீடணம்ʼ
शुद्धस्वयंज्योतिरानन्दपूर्ण्णमाय्

तत्वार्त्तमाय् निर्विकारमाय्

निराकारमाय् निर्विकारमाय् नित्यमाय्

निर्विकल्पं परम् निर्विकारं घनं

सर्वैककारणं सर्वजगन्मयं

सर्वैवकसाक्षिणं सर्वञ्जमीश्वरं

सर्वदा चेतस्सि भाविच्चु कॊळ्क नी

सारञ्जनाय नी केळ् सुखदु:खदं

प्रारभ्दमॆल्लां अनुभविच्चीटणं
shuddhasvayanjyotiraanandapoornnamaay

tatvaarttamaay nirvikaaramaay

niraakaaramaay nirvikaaramaay nityamaay

nirvikalpam paṛam nirvikaaram ghanam

sarvaikakaaranam sarvajaganmayam

sarvaivakasaakshinam sarvanjameeshvaram

sarvadaa chetassi bhaavichchu ko’l’ka nee

saaranjanaaya nee kel’ sukhadu:khadam

praarabhdame’llaam anubhavichcheet’anam

He says that Atman is pure; it cannot be contaminated by any external matter. In fact there is nothing external to it. It is self illuminating. It does not borrow light from any other source as there is nothing external to it. It is embodiment of Ananda. Rather it is Anandam. It is’ poornam’- complete in itself. It stands as the meaning of tat am- tat means that; tvam means you. Thou art that. You re not different from that. It ha no emotions. It has no form or name. It is eternal. Hence it is ‘ sat’- it is truth. It does not imagine anything; therefore it has no illusions also.

It is the root cause for everything. It is the Universe. It pervades the entire universe. Sri Raman indirectly tells Lakshmanan, that being so, whom you are going to kill; whom you are going to fight?

It is only a ‘ Sakshi’ – witness to everything that happens. It does not react. It knows everything. It is omniscient. It is the lord of everything. It is ‘ Paramathman ‘ You may therefore keep these truth in mind always. You are omniscient and so you know that the world is mixture of pains and pleasures. Therefore one has to suffer what is destined to him. Here destined means, the results of one’s past karmas. No one can escape from ‘ prarabda karmas’. 

Raman asks without asking in so many words, ‘ Oh, Lakshmana,  that being so, why this anger, attempt to fight and destroy?’

அஷ்டாவக்கிரமணிகள 14

மணி 3 ஓசை 5

துன்பங்களுக்கும் காரணம் மனோமயக்கங்களே!மயக்கம் தெளியும் பொழுது முக்தி அல்லது விடுதலை!

ஜனகர் அடுத்து வரும் நான்கு சுலோகங்களில் நாம் அனுபவிக்கும் துன்பங்களுக்கு காரணம் என்ன என்று தான் புரிந்து கொண்டதை விளக்குகிறார். அஞ்ஞானத்திலினாலுண்டாகின்ற முப்பரிமாண அனுபவங்கள், இரட்டை( துவைத) மனப்பாங்கினால் உண்டாகும் கஷ்டங்களுக்கு மாமருந்து, தனுவாம் நான் எனும் மாயை மறைந்து நிர்விகல்ப- கற்பனைகள் ஏதுமில்லாத தூய போத வெளிப்பாடு,முதலியவற்றைப் பற்றி தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறார்.

சுலோகம்15

மயக்கத்தில் காணும் முப்பரிமாணங்கள்

ஜ்ஞானம்ʼ ஜ்ஞேயம்ʼ ததா² ஜ்ஞாதா த்ரிதயம்ʼ நாஸ்தி வாஸ்தவம்.
அஜ்ஞாநாத்³பா⁴தி யத்ரேத³ம்ʼ ஸோ(அ)ஹமஸ்மி நிரஞ்ஜன꞉..2.15..

ज्ञानं ज्ञेयं तथा ज्ञाता त्रितयं नास्ति वास्तवम्।

अज्ञानाद्भाति यत्रेदं सोऽहमस्मि निरञ्जनः।।2.15।।

வார்த்தைகளின் பொருள்

ज्ञानं—- அறியும் செயல் ज्ञेयं—–அறியும் பொருள் ज्ञाता—-அறிபவன் त्रितयं—–முப்பரிமாணம்

नास्ति——கிடையாது वास्तवम्—-உண்மையில் अज्ञ्नानाद—-அறிவீனத்தால். भाति—–காணப்படுகிறது

यत्र——-எங்கே इदम्——இது( முப்பரிமாணம்). सो——-அது. अहम्——–‘ நான்’

अस्मि——–இருக்கிறேன் निरज्जन्——-மாசில்லாத

பொருள் சுருக்கம்

உண்மையில் அறிபவன், அறியும் பொருள், அறியும் செயல் என்ற முப்பரிமாணங்களுக்கு இருப்பே கிடையாது.மாசற்ற ‘ நானில்’ இந்த முப்பரிமாணங்கள் தோன்றுவது அறிவீனத்தால்த் தான்!

விளக்கவுரை

பிரம்மம் ஒன்றே உண்மையில் உள்ளது. ஆகவே அது எதையும் பார்க்கவோ கேட்கவோ, அறியவோ முடியாது.அறிவதற்கான பொருள் எதுவும் கிடையாது. பிரம்மம் நிர்விகாரமாக இருப்பதால் அது எதையும். அறிய வேண்டியதும் இல்லை.

ஆனால் பௌதிக உலகில் நாம் பலவற்றையும் அறிகிறோம், காண்கிறோம் கேட்கிறோம்.நாம் பலவிதத்தில் செயலாற்றுகிறோம். செய்ல்களின் இந்த முப்பரிமாணங்கள் உண்டாவது அறிவீனத்தால்த் தான் . இது அஞ்ஞானத்தின் விளைவு. உண்மையில் இந்த முப்பரிமாணங்கள் கிடையவே கிடையாது.

‘ நான்’ எந்த களங்கமும் இல்லாமல் , கலப்படமில்லாமல் மாசற்றவனாக இருக்கும் பொழுது இந்த முப்பரிமாணங்களும் மறைந்து போய்விடுகிறது.

ஒருவன் தூக்கத்தில் கனவு காண்கிறானென்ன்றால் அப்பொழுதும் இந்த முப்படைகளின் விளையாட்டு தொடர்கிறது. கனவு காண்கிறவன், கனவுக் காட்சிகள், கனவு காணுதல் என்ற முப்படிகளின் விளையாட்டு தான் கனவு எனும் அனுபவம்.அவன் உறக்கத்திலிருந்து விழித்து எழும் பொழுது இந்தமூன்றும் ஒருங்கிணைந்து அவனது மனதாகிறது. பிறகு அந்த மனதின் விளையாட்டு ஆரம்பமாகிறது. மனம் ஒருவனை உலகப் பொருட்களை காணவைக்கிறது; அதிலிருந்து விளையும் அனுபவங்களை சுகம்- துக்கம் என்று வகைப்படுத்துகின்றன. அங்கும் முப்படிகள் செயல் படுகின்றன.

யோகவாஸிஷ்டத்தில் கூறப்பட்டுள்ளதை பாருங்கள்:

ம்ருʼதம்ʼ சிதம்ʼ க³தா த்ருʼஷ்ணா ப்ரகஸனோ மோஹபஞ்ஜரம்ʼ
நிரஹங்காரதா ஜாதா ஜக்³ரத்யஸ்மின் பரபு³த்³த⁴வான
( Yogavasishta slogam)

मृतं चितं गता तृष्णा प्रकसनो मोहपञ्जरं

निरहङ्कारता जाता जग्रत्यस्मिन् परबुद्धवान

மனம் எப்பொழுது இல்லாமலாகிறதோ , அப்பொழுது ஆசைகள் நாசமடைகிறது; ஆசைகள் நாசமடைந்தவுடன் தேகமெனும் கூட்டிலிருந்து ஜீவன் சுந்தந்திரமடைகிறது. ‘ நான்’ , ‘ எனது’ என்ற அஹங்கார எண்ணங்கள் அழிந்து விட்டால் அவன் முக்தனாகிவிடுகிறான்.

ஆகவே மனோ நிவுருத்தி தான் முக்திக்கு வழி ஜனகன் உறுதியாக கூறுகிறார்.

சுலோகம் 16

துவைத மனப்பாங்கு தான் துன்பங்களின் உறைவிடம்.!

த்³வைதமூலமஹோ து³꞉க²ம்ʼ நான்யத்தஸ்யாஸ்தி பே⁴ஷஜம்.
த்³ருʼஶ்யமேதன்ம்ருʼஷா ஸர்வம்ʼ ஏகோ(அ)ஹம்ʼ சித்³ரஸோ(அ)மல꞉..2.16..

द्वैतमूलमहो दुःखं नान्यत्तस्यास्ति भेषजम्।

दृश्यमेतन्मृषा सर्वं एकोऽहं चिद्रसोऽमलः।।2.16।।

வார்த்தைகளின் பொருள்

द्वैत मूलम्—–இரட்டை மனப்பாங்ககின் உறைவிடம் अहो——ஓ दुःख——–கஷ்டங்கள், துன்பங்கள்

न——–கிடையாது. अन्य। ——வேறு। तस्य. ——இதற்கு। अस्ति——இருக்கிறது

भेषजम्—–பரிகாரம்। द्रश्य—–காணும் பொருட்கள்। ऐतत्———–இந்த

म्षा–உண்மையில்லை। सर्वं———-எல்லாமே। एक———–ஒரே। अहम—நான்-

चित–ஆத்மன்। रस———ஆனந்தம்। अमलः—-மாசற்ற

பொருள் சுருக்கம்

உயிரினங்களின் எல்லாத் துன்பங்களுக்கும் ஒரே காரணம் இரட்டை மனப்பாங்கு தான்.அதற்கு மாற்று மருந்து,நாம் காணும் பொருட்களெல்லாமே உண்மையில் ‘ இல்லா ‘ பொருட்கள் என்றும் இருப்பது மாசற்ற, ஆனந்த சொரூபமான அந்த சித் ஒன்றே தான் என்று உணருவதும் தான்.

விளக்கவுரை

நமது துன்பங்களெல்லாம் மனதில் ஏற்படுகின்ற கொந்தளிப்பினால் உண்டாவது தான்.உண்மையில் அந்த துன்பங்கள், கஷ்டங்கள் எல்லாம் மனதின் கற்பனைகளே!உண்மையில் துன்பம் என்ற ஒன்று கிடையாது. மருந்து கசக்கிறது என்று மனம் சொல்கிறது, புத்தி அதை ஏற்றுக்கொள்கிறகிறது. கசப்பு எனும் துன்பம் அனுபவப்படுகிறது. முள் குத்திக் காயம் ஏற்படும் பொழுது ‘ வலி ‘ என்ற எண்ணத்தை மனம் உற்பத்தி செய்கிறது. ஆனால் பல நேரங்களில் முள் எப்பொழுது குத்தியது என்றே நமக்குத் தெரிவதில்லை. வலியும் அனுபவப்படுவதில்லை.ஏனென்றால் அந்த நேரத்தில் மனம் வேறு எங்கோ சென்று விட்டிருக்கிறது. ‘ தீ மிதி’ அல்லது ‘ குண்டம்’ என்றொரு சடங்கு தமிழக கோயில்களில் நடை பெறுவதுண்டு. அதில் பங்கேற்பவர்களின் மனம் முழுவதும் அவர்களது இஷ்ட தெய்வத்தின் மீது செலுத்தப்படுவதால், தீயின் சூடோ, அதனால் ஏற்படும் தீப்புண்களின் வலியோ அவர்களுக்கு தெரிவதில்லை. ஆகவே துன்பம், வலி என்பதெல்லாம் ‘இல்லாப் பொருட்களே’! அவை மனதின் கற்பனைகள் தான்.மனதில் கொந்தளிப்புக்கள், அலைகள் இருப்பது வரையில் தான் இத்தகைய அனுபவங்களும். நாம் இந்த மனதின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து வெளியேறி, உண்மையான ‘ நானை’ சாக்‌ஷாத்கரித்து விட்டோமென்றால் வலியின் துன்பமும் நமக்கு அனுபவப்பட மாட்டா!

உண்மையில் ‘ நானன்றி’ வேறொன்றில்லை என்ற ஏகத்துவத்தை உணர்ந்து விட்டால், எது நமக்கு கஷ்டத்தை அளிக்க முடியும்? வலியைத் தர முடியும்? வலிக்கும் கஷ்டத்திற்கு மாற்று மாமருந்து மனோ நிவ்ருத்தி தான்! மனோ நாசம் ஏற்பட்டு நாம் சத்திய சாக்‌ஷாத்காரம் அடைந்து விட்டால் துன்பம் என்பதே கிடையாது!

சுலோகம்17

‘ தனுவாம் நான்’ எனும் மாயை!

போ³த⁴மாத்ரோ(அ)ஹமஜ்ஞாநாது³பாதி⁴꞉ கல்பிதோ மயா.
ஏவம்ʼ விம்ருʼஶதோ நித்யம்ʼ நிர்விகல்பே ஸ்தி²திர்மம..2.17..

बोधमात्रोऽहमज्ञानादुपाधिः कल्पितो मया।

एवं विमृशतो नित्यं निर्विकल्पे स्थितिर्मम।।2.17।।

வார்த்தைகளின் பொருள்

बोध मात्र—தூய போதம். अहम्—-‘ நான்’. अज्ञ्नानाद ——அவித்யையினால், அஞ்ஞானம் காரணமாக

उपाधि — —கருவிகளான. कल्पित—- கற்பனை செய்து கொண்டு. मया—-மாயையில்

एवं——இம்மாதிரி विमर्श तो———நினைத்து. नित्यम्— —-இடைவிடாமல்

निर्विकल्पे—— கற்பனைகளே இல்லாமல் स्चितिर——- —இருந்தால்

मम——‘ நான்’

பொருள் சுருக்கம்

அஞ்ஞானம் காரணமாக வெறும் கருவிகளான சரீரம் முதலியவைகள் தான் ‘ நான்’ என்ற மாயையில் அகபட்டு துன்பத்திற்காளாகிறோம். ஆனால் எந்த விதமான மனோ சங்கற்ப்களுமில்லாமல் இடைவிடாமல் ‘ நான்’ நானாக இருந்தால் இம்மாதிரி துன்பங்கள் ஏதும் வராது.

விளக்கவுரை

‘ நான்’ தூய போதம் தான். அதில் எந்த மாசும், கலப்படமும் கிடையாது. ஆனால் எப்பொழுதோ ஏற்படுகின்ற அசைவினால் மனம் எனும் கற்பனை உதயமாகிறது. மனம் சரீரம் முதலிய கருவிகளை ‘ நான்’ என்று கற்பனை செய்து கொண்டு, விருப்பு வெறுப்புக்களை உளவாக்கி, புலன்கள் காரணமாக உண்டாகும் இன்ப- துன்பங்கள் எனும் மாய வலையில் சிக்கிக் கொள்கிறது. இந்த மனோ சங்கற்பங்கள் தான், சர்க்கரை இனிக்கிறது, பாகற்காய் கசக்கிறது போன்ற உணர்வுகளுக்கு அடிப்படை.இம்மாதிரியான மனோ சங்கற்பங்கள் ஏதுமில்லாத- நிர்விகற்பமான- போதம் தான் ‘நான்’ என்ற எண்ணம் உறுதிப்பட்டு விட்டால்,துன்பங்கள் வரவே வராது.

சுலோகம் 18

பந்தமும் இல்லை; முக்தியயுமில்லை!

ந மே ப³ந்தோ⁴(அ)ஸ்தி மோக்ஷோ வா ப்⁴ராந்தி꞉ ஶாந்தா நிராஶ்ரயா.
அஹோ மயி ஸ்தி²தம்ʼ விஶ்வம்ʼ வஸ்துதோ ந மயி ஸ்தி²தம்..2.18..

न मे बन्धोऽस्ति मोक्षो वा भ्रान्तिः शान्ता निराश्रया।

अहो मयि स्थितं विश्वं वस्तुतो न मयि स्थितम्।।2.18।।
வார்த்தைகளின் பொருள்

न। ———-இல்லை में—————என்னில் बन्धों—————-பந்தமோ

अस्ति—————இருக்கிறது. मोक्ष——— முக்தி. वा. ————-அல்லது

भ्रान्ति:——————மயக்கம். शान्ता——–அமைதியுற்றபின், முடிவிற்கு வந்த பின்

निराश्रया——–எந்த வித ஆதரவுமில்லாமல். अहो—————ஆகா! मयि———என்னில்

स्थितं——குடியிருக்கும். विश्वम्———–பிரபஞ்சம், உலகம். वस्तुतो——உண்மையில்

न—————இல்லை. मयि—————– என்னில். स्थितम्———-குடியிருக்க

பொருள் சுருக்கம்

நான் பந்தத்திலுமில்லை; விடுதலையடையவுமில்லை! மயக்கம் தெளிந்தவுடன் இந்த உண்மை தெளிவாகிறது.நான இந்த பிரபஞ்சத்தில் வசித்தேன் என்பதும் உண்மையில்லை; இந்த பிரபஞ்சம் என்பதும் உண்மையில்லை!

விளக்கவுரை

வேத சாஸ்திரதிரங்களை கற்றுக் கொள்ளும் மாணாக்கனிடம் ஆரம்ப காலத்தில் ‘நீ உன்னை சரீரத்துடன் ஐக்கியப் படுத்திக்கொண்டிருக்கிறாய்! இது மனோ மயக்கத்தினால் உளவானது! மயக்கம் தெளியும் பொழுது நீ முக்தி பெற்றவனாகிறாய்’ என்று சொல்வதுண்டு. இப்படி சொல்வது உண்மை நிலையை தெளிவாக்குவதற்காகத்தான். உண்மையில் பந்தமும் கிடையாது; விடுதலையும் கிடையாது. எல்லாமே மாயா மயக்கம் தான். மயக்கம் தெளிந்தவுடன் எந்த ஒரு பிடிமானமும் இல்லாமல் நீ நீயாக இருப்பாய்!

‘மாய நான்’ இல்லாமலாகி விடும் பொழுது- எல்லா பிரமைகளும் அழிந்து விடும் பொழுது, உண்மையான ‘ நான்’ மட்டுமே இருக்கும்.அந்த ‘உண்மை நானிற்கு’ பந்தமுமில்லை!முக்தியயுமில்லை!

அம்மாதிரி தெளிவேற்பட்ட பின், இது வரை தான் வசித்து வந்ததாக நினைத்துக்கொண்டிருந்த பிரபஞ்சம்- தன் மனதில் கற்பனை செய்து உளவாக்கின பிரபஞ்சம் காணாமல் போய்விடுகிறது.ஏனென்றால் பிரபஞ்சம் என்பது ஒரு கற்பனை தான்.அது உண்மையில் ‘இல்லாப் பொருளே’!

நாம் காணுகின்ற கனவுக் காட்சிகள் உறக்கத்திலிருந்து விழித்தெழுந்த உடன் காணாமல் போய்விடுகிறதல்லவா ? அது போல்த்தான் இதுவும்.

Adhyathma Ramayanam-Lakshmana Santhwanam 12

വൈതരണ്യാഖ്യാകുന്നതു തൃഷ്ണയും സന്തോഷമാകുന്നതു നന്തനം വനം സന്തതം ശാന്തിയേ കാമസുരഭി കേൾ ചിന്തിച്ചു ശാന്തിയെത്തന്നെ ഭജിക്ക നീ സന്താപമെന്നാലൊരു ജാതിയും വരാ ദേഹേന്ദ്രി പ്രാണബുദ്ധിയാദികൾക്കെല്ലാ- മഹന്ത മേലേ വസിപ്പതാത്മാവു കേൾ வைதரண்யாக்²யாகுன்னது த்ருʼஷ்ணயும்ʼ ஸந்தோஷமாகுன்னது நந்தனம்ʼ வனம்ʼ ஸந்ததம்ʼ ஶாந்தியே காமஸுரபி⁴ கேள் சிந்திச்சு ஶாந்தியெத்தன்னெ ப⁴ஜிக்க நீ ஸந்தாபமென்னாலொரு ஜாதியும்ʼ வரா தே³ஹேந்த்³ரி ப்ராணபு³த்³தி⁴யாதி³கள்க்கெல்லா- மஹந்த மேலே வஸிப்பதாத்மாவு கேள் वैतरण्याख्याकुन्नतु तृष्णयुं सन्तोषमाकुन्नतु नन्तनं वनं सन्ततं शान्तिये कामसुरभि केळ चिन्तिच्चु शान्तियॆत्तन्नॆ भजिक्क नी सन्तापमॆन्नालॊरु जातियुं वरा देहेन्द्रि प्राणबुद्धियादिकळ्क्कॆल्ला- महन्त मेले वसिप्पतात्मावु केळ् vaitaranyaakhyaakunnatu tri’shnayum santoshamaakunnatu nantanam vanam santatam shaantiye kaamasurabhi kel’ chintichchu shaantiye’ttanne’ bhajikka nee santaapame’nnaalo’ru jaatiyum varaa dehendri praanabuddhiyaadikal’kke’llaa- mahanta mele vasippataatmaavu kel’ SriRaman continues to stress the need for acquiring permanent peace.In that context he tells Lakshmanan that desire is the riverVaitharani which encircles you like death( In Hindu scriptures river Vaitharani is mentioned as a hurdle to pass after death).Mental tranquility is the source of permanent happiness.It is like a beautiful garden always spreading fragrance all over. Permanent peace – mental tranquility is like the ‘ Kamadhenu’, – the philosophical cow bestows a devotee with whatever he or she desires.Hey Lakshmana, remember this and strive for permanent shanti rather than running after worldly pleasures. You may therefore meditate for attaining the permanent shanti.If you do that you will not face any sufferings. Atma resides above the mind, intellect and jeeva. That is the only one which would provide permanent shanti.

Adyathma Ramayanam -Lakshmana Santhwanam 11

Adyathma Ramayanam 
Lakshmana Santhwanam 11
തത്ര കാമക്രോധമോഹലോഭാദികൾ

ശത്രുക്കളാകുന്നതുമെന്നറിക നീ

മുക്തിക്കു വിഘ്നം വരുത്തുവാനതിലെത്രയും

ശക്തിയുള്ളൊന്നതുക്രോധമെന്നറികെടോ

മാത്രുപിത്രുഭ്രാത്രുമിത്ര സഖികളെ

ക്രോധം നിമിത്തം ഹനിക്കുന്നതു പുമാൻ

ക്രോധംമൂലം മനസ്താപമുണ്ടായ് വരും

ക്രോധം മൂലം നൃണാം സംസാരബന്ധനം

ക്രോധമല്ലോ നിജ ധർമ്മക്ഷയകരം

ക്രോധം പരിത്യജിക്കേണം ബുധജനം

ക്രോധമല്ലയോ യമനായതു നിർണ്ണയം

തത്ര കാമക്രോധമോഹലോഭാദികൾ

ശത്രുക്കളാകുന്നതുമെന്നറിക നീ

മുക്തിക്കു വിഘ്നം വരുത്തുവാനതിലെത്രയും

ശക്തിയുള്ളൊന്നതുക്രോധമെന്നറികെടോ

മാത്രുപിത്രുഭ്രാത്രുമിത്ര സഖികളെ

ക്രോധം നിമിത്തം ഹനിക്കുന്നതു പുമാൻ

ക്രോധംമൂലം മനസ്താപമുണ്ടായ് വരും

ക്രോധം മൂലം നൃണാം സംസാരബന്ധനം

ക്രോധമല്ലോ നിജ ധർമ്മക്ഷയകരം

ക്രോധം പരിത്യജിക്കേണം ബുധജനം

ക്രോധമല്ലയോ യമനായതു നിർണ്ണയം

தத்ர காமக்ரோத⁴மோஹலோபா⁴தி³கள்

ஶத்ருக்களாகுன்னதுமென்னறிக நீ

முக்திக்கு விக்⁴னம்ʼ வருத்துவானதிலெத்ரயும்ʼ

ஶக்தியுள்ளொன்னதுக்ரோத⁴மென்னறிகெடோ

மாத்ருபித்ருப்⁴ராத்ருமித்ர ஸகி²களெ

க்ரோத⁴ம்ʼ நிமித்தம்ʼ ஹனிக்குன்னது புமான்

க்ரோத⁴ம்ʼமூலம்ʼ மனஸ்தாபமுண்டாய் வரும்ʼ

க்ரோத⁴ம்ʼ மூலம்ʼ ந்ருʼணாம்ʼ ஸம்ʼஸாரப³ந்த⁴னம்ʼ

க்ரோத⁴மல்லோ நிஜ த⁴ர்ம்மக்ஷயகரம்ʼ

க்ரோத⁴ம்ʼ பரித்யஜிக்கேணம்ʼ பு³த⁴ஜனம்ʼ

க்ரோத⁴மல்லயோ யமனாயது நிர்ண்ணயம்ʼ
तत्र कामक्रोधमोहलोभादिकळ्

शत्रुक्कळाकुन्नतुमॆन्नऱिक नी

मुक्तिक्कु विघ्नं वरुत्तुवानतिलॆत्रयुं

शक्तियुळ्ळॊन्नतुक्रोधमॆन्नऱिकॆटो

मात्रुपित्रुभ्रात्रुमित्र सखिकळॆ

क्रोधं निमित्तं हनिक्कुन्नतु पुमान्

क्रोधंमूलं मनस्तापमुण्टाय् वरुं

क्रोधं मूलं नृणां संसारबन्धनं

क्रोधमल्लो निज धर्म्मक्षयकरं

क्रोधं परित्यजिक्केणं बुधजनं

क्रोधमल्लयो यमनायतु निर्ण्णयं
tatra kaamakrodhamohalobhaadikal’

shatrukkal’aakunnatume’nnar’ika nee

muktikku vighnam varuttuvaanatile’trayum

shaktiyul’l’o’nnatukrodhame’nnar’ike’t’o

maatrupitrubhraatrumitra sakhikal’e’

krodham nimittam hanikkunnatu pumaan

krodhammoolam manastaapamunt’aay varum

krodham moolam nri’naam samsaarabandhanam

krodhamallo nija dharmmakshayakaram

krodham parityajikkenam budhajanam

krodhamallayo yamanaayatu nirnnayam
SriRaman after saying that identification of self with the physical body is a stumbling block in the path to mukthi, goes on to list other impediments to mukti .

In addition to ‘ Dehabhimanam’ , desires, anger, greed are also enemies to salvation.Sri Raman advises Lakshmanan to remember this.’ Hey Lakshmana you should know that among these Anger is the most powerful in creating obstacles on the way to mukti. Once one is invaded by anger he or she would not hesitate to kill mother, brother or friends. There are innumerable examples . Anger would lead to estrangement of relatives and friends. Anger is the root cause for all samsara bondages. Anger is the root cause for destroying one’s duties. Intelligent people would relinquish anger. There is no doubt that Anger is the God of death.’

SriRaman emphasizes the evil effects of Anger because Lakshmanan is in grip of uncontrollable anger. It does not mean that other factors listed are less harmful.In the present context, Sri Raman stresses the ill effects of anger so that Lakshmanan would calm down and see the reality